14 mei 2012

Mijn roofvogels – Rob Bijlsma

Gesignaleerd

Al meer dan veertig jaar klimt Rob Bijlsma in boomtoppen om roofvogels te bestuderen. Als klein jongetje is hij daar al mee begonnen. Kijken, observeren, noteren. Eindeloos heeft hij dat gedaan en hij doet het nog steeds. De oorsprong van zijn fascinatie was het promotieonderzoek van ecoloog Luuk Tinbergen die het gedrag van sperwers observeerde. Bijlsma leerde hierdoor dat je door veldwerk te doen een heleboel vragen beantwoord kunt krijgen en dacht ‘dat kan ik ook’.

In Mijn roofvogels schrijft hij over dat jarenlange onderzoek naar het gedrag en de ontwikkeling van roofvogels en over de invloed van een veranderende omgeving.

Bijlsma kan boeiend vertellen over alles wat hij weet. Op 22 april jl. was hij te gast in VPRO’s Boeken.

 

Mijn roofvogels

Auteur: Rob Bijlsma
Verschenen bij: Uitgeverij Atlas
Aantal pagina’s: 415
Prijs: € 29.95

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer