4 november 2014

Literaire salon Hans Spit in Den Haag

Agenda

Vorige maand verscheen van de hand van Mieke Koenen de  biografie Dwars tegen de keer, over de dichteres Ida Gerhardt.

Ida Gerhardt (1905-1997) is een van de belangrijkste Nederlandse dichters. Zij had niets met de revolutionaire tijdgeest van de jaren vijftig en zestig, maar wist toch uit te groeien tot een bekend en geliefd schrijfster.
Mieke Koenen is universitair docent Latijn en publiceerde reeds eerder over Ida Gerhardt in De Parelduiker.

Deze literaire salon wordt, in samenwerking met het Letterkundig Museum, georganiseerd  door Hans Spit.
De biografie van Ida Gerhardt is tijdens de salon te koop.


Literaire salon

Zondag 9 november
Gast: Mieke Koenen
Locatie: Letterkundig Museum
Aanvang: 13.30 uur, (museum open 12.00 uur)
Entree: € 10.00, (toegang tot het Letterkundig Museum gratis)

Reserveren kan via: spit.hans@gmail.com of redactie@extaze.nl
M. 0681309892

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer