3 november 2016

Jury Filter Vertaalprijs 2017 aan het werk

Op 11 mei 2017 zal voor de elfde keer de Filter Vertaalprijs worden uitgereikt. De voorbereidingen zijn al in volle gang: er wordt druk gelezen en gewogen. De nieuwe jury is zojuist door de Stichting Filter geïnstalleerd.

Voorzitter is de italianiste Linda Pennings, docent en onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam. Samen met neerlandica Anne van Buul, die namens de redactie van Filter zitting neemt als secretaris, leidt zij de gedachtevorming in goede banen. De winnaar van de editie 2016, Grass-vertaler Jan Gielkens, de romaniste Ieme van der Poel en de japanoloog Ivo  Smits, namens de Stichting Filter, zijn de overige leden.

De jury is druk doende een longlist op te stellen van in 2016 gepubliceerde, opvallende vertalingen. Daaruit vloeien de nominaties voort die in voorjaar 2017 bekend worden gemaakt en toegelicht in het tijdschrift Filter. De uitreiking zal plaatsvinden tijdens het International Literature Festival ILFU in Utrecht, in nauwe samenwerking met Het Literatuurhuis.

De Filter Vertaalprijs bedraagt € 10.000 dankzij de steun van tien vooraanstaande literaire uitgevers: Van Oorschot, De Bezige Bij, Vantilt, De Arbeiderspers, Athenaeum, Meulenhoff, Historische Uitgeverij, Lebowski, Podium en Wereldbibliotheek.

De prijs wordt beheerd door de Stichting Filter. Het statuut is hier te lezen. Prijs en redactie zijn te bereiken op filter@xs4all.nl

 

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer