Jo Otten – Kritisch en verhalend proza – Verzameld werk deel 2

Gesignaleerd door de redactie

De Rotterdamse auteur Jo Otten (1901-1940) heeft tijdens zijn leven verschillende genres beoefend (verhalen, essays en kritieken) waarin hij zijn pessimistische kijk op een modernistische wijze vorm gaf. Otten gebruikte intuïtie, droom en verbeelding in zijn werk om zich staande te kunnen houden in een wereld die aan wetten en conventies onderworpen was. Als mens protesteerde Otten tegen een samenleving waarin men elkaars ideeën en opvattingen deelde. Zo’n wereld van eensgezindheid en gebrek aan spanning was in zijn optiek er een van een dodelijke saaiheid. En in een starre wereld van gelijkvormigheid weigerde hij te leven.

In Ottens verhalend proza hangt de angst als een waas over het onzekere bestaan van zijn verhaalfiguren. Angst bepaalt het grondthema van zijn diverse verhalen en daarmee feitelijk het spectrum van Ottens onrust. Maar hoe tegenstrijdig het mag liijken, angst ervoer hij tevens als troost, als een ‘dierbare vijandin’, die sturing gaf aan zijn leven. In dit verzameld werk deel 2 treedt de authenticiteit en eigenheid van Otten sterk naar voren.

Victor E. van Vriesland (1892-1974) benoemde het aldus: ‘De angst is voor deze auteur een ongeneeslijke, wurgende ziekte en tegelijk een soort huisdier waar hij niet meer buiten kan.’

Dit verzameld werk werd bezorgd en ingeleid door Rob Groenewegen die ook de biografie Te leven op duizend plaatsen van Jo Otten publiceerde.

 

Jo Otten, Kritisch en verhalend proza
Verzameld werk deel 2

Blz.: 248
Prijs: 18,50
Uitgeverij In de Knipscheer

 

Recent

19 oktober 2018

De man die wachtte

18 oktober 2018

Een strijdbare vrouw

17 oktober 2018

Snippers vol belofte

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2008

Kwetsbare poëzie

Recensie door Wouter

De nieuwe bundel van dichter en journalist Hilbrand Rozema kent lange zinnen van weinig woorden. En zoals een Groninger betaamt, heeft die aan een half woord genoeg. Hoewel, weinig halve woorden, want Rozema floreert in taligheid. Dit brengt enerzijds prachtige constructies met zich mee, zoals de eenvoudige maar prachtige beginzinnen van de vierdelige cyclus ‘Losgeregende bloesems’: ‘Het licht van de zon / op de losgeregende bloesems.’

Lees meer