21 juli 2014

Jan Hanlo Essayprijs 2015 vooraankondiging

Literair nieuws

In mei 2015 worden de belangrijkste prijzen op het gebied van de Nederlandstalige essayistiek weer uitgereikt. De Jan Hanlo Essayprijs Groot voor de beste essaybundel die verschenen is in 2013 of 2014, de Jan Hanlo Essayprijs Klein voor het beste ongepubliceerde essay en de Jan Hanlo Filmessayprijs voor het beste filmessay.

De Jan Hanlo Essayprijs is een tweejaarlijkse prijs en een eerbetoon aan een dichter/schrijver die het experiment niet uit de weg ging en door middel van onder meer zijn brieven een bijzondere bijdrage heeft geleverd aan de essayistiek. Met een persoonlijke, originele en eigenzinnige visie gaat hij op een associatieve manier in op serieuze en uiteenlopende onderwerpen uit kunst, wetenschap en geloof en deelt hij zijn mening over de vrije wil. De prijs werd voor het eerst uitgereikt in 1999, na de dertigste sterfdag van de dichter.

Het initiatief voor deze literaire prijs werd genomen door Hans Renders, de biograaf van Jan Hanlo (1912-1969) en Barbara Hanlo, (achternicht en voorzitter van de stichting die de belangen behartigt voor de erven). Sinds 2001 is de Stichting LIRA (Literaire Rechten Auteurs) hoofdsponsor van de Jan Hanlo Essayprijs. De ingezonden essays en essaybundels worden door een deskundige jury beoordeeld, die voor 2015 bestaat uit Xandra Schutte (voorzitter), Ieme van der Poel, Dick Pels en Niña Weijers.

Jan Hanlo publiceerde tijdens zijn leven drie boeken: Verzamelde Gedichten (1958), In een gewoon rijtuig (1966) en Moelmer (1967). Pas na zijn dood bleek dat zijn oeuvre omvangrijker was. Postuum verscheen Go to the mosk (1971), Zonder geluk valt niemand van het dak (1972) en Mijn benul (1974) en de tweedelige dundruk-uitgave Brieven (1989). Uitgeverij Van Oorschot verzorgde ter gelegenheid van Hanlo’s 100ste geboortedag (29 mei 2012) zijn Verzameld proza. Een dundruk met als typisch Hanlo-motto ‘Een erwt zo groot als een voetbal is geen erwt’.

Iedere editie van de Jan Hanlo Essayprijs Klein (en sinds 2013 ook ‘film essay’) heeft een thema dat gebaseerd is op het werk van Jan Hanlo. Voor 2015 is dit Over de Liefde. De liefde is een door Hanlo veelbezongen onderwerp; Over de liefde komt uit het onderstaande gedicht:

Waarover zal ik zingen 

Waarover zal ik zingen
over regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen

Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde

Over auto’s over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde

Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde

Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde

Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen zeilen meeuwen over ellende
over de ouderdom over de jeugd
of zal ik over de liefde zingen

(Jan Hanlo: Verzamelde gedichten, Van Oorschot)

Lees hier het reglement voor het inzenden voor de Jan Hanlo Essayprijs Groot. Hier voor het inzenden van de Jan Hanlo Essayprijs Klein en hier voor de Jan Hanlo Film essayprijs.

 

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer