15 februari 2016

J.M.A. Biesheuvelprijs 2016 voor ‘ongezellige’ verhalen Marente de Moor

Op vrijdag 12 februari werd voor de tweede maal de J.M.A. Biesheuvelprijs, prijs voor de beste Nederlandstalige korteverhalenbundel, uitgereikt. De Biesheuvelprijs is de enige literaire prijs in Nederland die door crowdfunding bijeen wordt gebracht. Marente de Moor (1972) won met haar bundel Gezellige Verhalen (Querido, 2015) een bedrag van € 4875,35.

Marente de Moor die zich graag toelegt op het schrijven van korte verhalen, sprak zich in de weekendeditie van het NRC uit over de noodzaak daarvan: ‘Het is zuur dat verhalen zo slecht gelezen worden en zo weinig aandacht krijgen. (…) Ik snap daar niets van: je kunt verhalen fijn tussendoor lezen en het zijn toch complete, afgeronde geschiedenissen.’

De jury van de J.M.A. Biesheuvelprijs 2016, bestaande uit Arjen Fortuin (recensent NRC), Esther Kuijper (producent en redacteur), Daphne de Heer (directeur SLAA), Roos van Rijswijk (schrijver) en Edith Vroon (redacteur en boekverkoper), kwam unaniem tot het oordeel dat Gezellige verhalen van Marente de Moor de winnaar moest zijn.
Volgens de jury wil het niet echt gezellig worden in De Moors verhalen; ‘de ongezelligheid die zij in haar verhalen tentoonspreidt is van een ongekende verhaaltechnische trefzekerheid. De Moor heeft haar verhalen en personages volledig in de hand, en durft tegelijkertijd effectief te ontsporen wat dikwijls onvergetelijke beelden en gebeurtenissen oplevert.’

De J.M.A. Biesheuvelprijs is vernoemd naar één van de grootmeesters van het korte verhaal in het literaire genre.

 

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer