28 februari 2011

Het kabinet van de familie Staal – Yolanda Entius

In maart verschijnt de nieuwe roman van Yolanda Entius, Het kabinet van de familie Staal. De voormalige actrice, regisseuse en scenarioschrijfster schreef hiermee hier vierder roman sinds 2006.

 Kobe heeft zijn leven lang hard gewerkt, hij drinkt niet, hij gokt niet, hij gaat niet naar de hoeren.  Dat is van belang, vindt Kobe, de rest is flauwekul. Zijn jongste dochter Mees denkt dat er meer is: een al te aardige buurjongen, pumps die pijn doen, een broertje dat nooit genoemd mag worden en een schuwe moeder die vreest dat Mees niet weet waartoe Kobe allemaal in staat is. Nee, dat weet ze niet, maar haar voorstellingsvermogen is zo langzamerhand grenzeloos. Soms, merkt ze, vervagen de grenzen tussen feit en fictie. De familie waar Mees in opgroeit verbergt iets. En omdat je over zaken waarover niet gepraat mag worden gaat speculeren, doet zij dat. Want wat is er nu eigenlijk met haar dode broertje gebeurd en waarom ging haar zus zo plotseling op kamers? Waarom probeert haar moeder haar nog altijd bang te maken? ‘Jij weet niet waartoe je vader allemaal in staat is,’ waarschuwt ze. Wanneer Mees eenenveertig jaar is en voor een belangrijke keuze in haar leven staat, wordt het tijd aan dat gespeculeer een eind te maken. Ze gaat naar Luuk die in de bergen woont en die haar misschien kan helpen de familiegeheimen te ontraadselen. Met liefde, humor en precisie laat Yolanda Entius zien hoe een familie uit elkaar valt als er over de zere plekken niet gepraat mag worden.

Een fragment
Kobe was een kleine man die dacht dat hij enorm was: imposant, wijs, beter. Hij was beter dan de rest; beter dan zijn moeder die zo stom was dat ze nog geen gloeilamp kon vervangen, beter dan zijn vader die een slapjanus was, beter dan de buurman die geen verstand van auto’s had, beter dan een of andere klootzak op het werk, beter dan een arbeider die per definitie dom was, beter dan zijn zwager die in een huurhuis woonde, beter dan zijn schoonzoon die in een middenklasser reed, en beter dan Muis, zijn vrouw, die hij naar zijn zeggen uit de goot had gehaald.
Toen hij haar vond, had ze nog geen nagel om haar kont mee te krabben, zo zei hij dat. En dan lachte Muis beschaamd. Ze was een halve kop kleiner dan hij en waar Kobe zich groter waande dan hij was, had zij de neiging om te krimpen, zodat het verschil tussen hen zo groot was als Kobe wenste. Ze liep met kromme rug. En als ze ‘s avonds met haar breiwerk voor de televisie zat, haar trillende knuistjes met de tikkende pennen angstvallig voor haar borst gekruist en haar donkere kraaloogjes loerend op Kobe, was ze net een hamster of een muis.
Ze was bang voor hem, en in de eerste jaren had ze er een dagtaak aan die angst over te brengen op haar kinderen Do en Ilse. En met succes, want toen ik ter wereld kwam had ze aan een half woord genoeg om iedereen het zwijgen op te leggen zodat Kobe zijn gang kon gaan en een grote man kon zijn, en in alle vrijheid kon genieten van zijn auto, zijn huis, en zijn kolossale eikenhouten fauteuils.
Ze waren werkelijk groot die stoelen, veel te groot voor Kobe. Meubels maken de man, moet hij hebben gedacht toen hij het eikenhouten setje aanschafte.

Het kabinet van de familie Staal is een roman over een tirannieke vader, een moeder die er alles aan doet om zijn gezag te steunen, en kinderen die proberen er het beste van te maken.

Het kabinet van de familie Staal – Roman                                                                                                                                                 Yolanda Entius
208 blz. | € 18,90
ISBN 978 90 5936 306 9
Verschijnt maart 2011

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Geloven in een god die niet bestaat
Door Bernadet

Op de titel De Kunst van het Nietsdoen (2004) van Theo Fischer reageerden veel mensen met: ‘Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen.’ Daar ging het boek echter niet over. Het ging over Taoïsme; het niet steeds willen ingrijpen in de gebeurtenissen van je leven en de dingen naar je hand te willen zetten of bezweren.

Lees meer