25 maart 2010

Het Grote Willem Frederik Hermans Boek

Al negentien jaar bestaat het Hermans magazine (voorloper was de WFH-verzamelkrant) , een kwartaalblad dat is gewijd aan het leven en werk van Willem Frederik Hermans en dat gespecialiseerd is in het zoeken en vinden van de werkelijkheid achter de fictie in het werk van Hermans. Nummer 74 verschijnt in maart 2010 maar het is ook al bekend dat het laatste nummer waarschijnlijk eind 2011 zal verschijnen. Het magazine  is de bron geweest voor een canon over Willem Frederik Hermans: wat zou iedereen over WFH moeten weten.
Die canon is het uitgangspunt voor Het Grote Willem Frederik Hermans Boek, een boek met veel details en foto’s over leven en werk van de schrijver, ingedeeld in thema’s als geboorte, familie, Amsterdam, ruzies, huwelijk en verblijf in Groningen. Dat alles o.a. aan de hand van gesprekken met oud-klasgenoten, collega’s, vrienden en anderen die ook maar iets uit eigen ervaring over WFH konden vertellen.

Het Grote Willem Frederik Hermans Boek

Onder redactie van: Dirk Baartse en Bob Polak, m.m.v. Rob Delvigne
Paperback € 34,90
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar / maart 2010

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer