Hanna Bervoets leest 'Tanken en denken'


Voorgelezen stripvehaal ‘Tanken en denken’, door Hanna Bervoets

Nieuwsbrief

Ontvang onze nieuwsbrief. Geef hieronder uw emailadres op:

 

Column
Door Inge Meijer

De huisschilder

Door Inge Meijer

Er stond een man op een ladder voor het raam van mijn werkkamer op de eerste verdieping. Het was de huisschilder. Door de gordijnen heen, die ik gesloten hield om de warmte te weren, zag ik het silhouet van de man op de ladder heen en weer bewegen, een repeterende beweging met zijn bovenlijf alsof hij zacht zwiepend een orkest aanmoedigde. Hij doopte de kwast in de verfpot die aan de ladder hing. Door de kier, daar waar de twee gordijnen net iets te smal van stof waren om elkaar te raken, en waar ik van een afstandje gegeneerd doorheen keek, zag ik af en toe een donkerblauw petje verschijnen. Ik had het rammelende geluid van een aluminium ladder die tegen de gevel werd geslingerd wel gehoord, maar er geen aandacht aan geschonken. Mijn werkkamer is mijn vesting waar niemand ongevraagd kan binnenkomen, of het moet Mijn lief zijn die me een gekoeld glas wijn komt brengen.

Vanuit een gettoblaster , zoals alleen de echte werkmannen van de straat die nog hebben, walste Boudewijn de Groot met 'Onder de purp'ren hemel in de bruine zon / Speelt nog steeds het harmonieorkest in een grote regenton.' door een spleet in het raamkozijn mijn kamer binnen. Alsof ik ontelbare zomers werd teruggeworpen in de tijd. Door de kieren van het gordijn zag ik een soepele hand het kozijn strelen, en dan weer kleine tipjes met de top van de kwast aanbrengend. Er klonk een zucht. Een zware zucht, die als een kreun aan de huisschilder ontsnapte. En ik wilde het raam dicht doen maar dan zou de man weten dat er zich iemand achter het gordijn bevond.

Lees meer