Hafid Bouazza

Hafid Bouazza (Oujda, Marokko, 8 maart 1970) is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogeheten ‘migrantenliteratuur’ en pleitbezorger van de klassieke Arabische poëzie in Nederland. Bouazza staat bekend om zijn buitensporige drugs- en drankgebruik. In 2005 kondigde hij in Elsevier aan te stoppen met het drinken van absint: ‘De groene fee is uit me gevaren. Ik ben tot de bodem gegaan. Absint is erg heftig. Ik wil de controle terug.’

Persoonlijk

Hafid Bouazza is geboren in Marokko, in een dorp dicht bij de Algerijnse grens. Als hij een jaar oud is, vertrekt zijn vader naar Nederland om in een staalfabriek te werken. Zes jaar later volt de rest van het gezin ?moeder, Hafid en zes broers en zussen. De familie is het eerste Marokkaanse gezin in het dorpje Arkel, bij Gorinchem.

In 1988 gaat Hafid Bouazza Arabische taal- en letterkunde studeren in Amsterdam. Na zijn studie werkt hij enige tijd als vertaler en docent. In 1996 debuteert hij met De voeten van Abdullah, waarin herinneringen aan een kindertijd in een strenge Marokkaanse gemeenschap, vol sprookjesachtige wonderen en seksuele belevenissen worden opgehaald. De roman domineert maanden de toptienlijsten en wordt bekroond met de E. du Perron-prijs, een jaarlijkse bekroning voor mensen of instellingen die zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de bevordering van wederzijds begrip en een goede verstandhouding tussen de in Nederland woonachtige bevolkingsgroepen.

Daarna volgden de romans Momo en Salomon, het boekenweekgeschenk Een beer in bontjas en verschillende toneelbewerkingen. In 2001 trekt Bouazza in fel van leer tegen de naïeve houding van Nederlanders ten opzichte van de islam.

In 2005 verscheen het eerste deel van Bouazza’s Arabische bibliotheek, een reeks waarin Hafid Bouazza klassieke Arabische literatuur in hedendaagse vertalingen toegankelijk maakt voor een breed publiek in hedendaagse vertalingen.

Hafid Bouazza woont in Amsterdam en heeft twee kinderen.

Bijzonderheden:

  • De barokke, bloemrijke stijl van Hafid Bouzza is doorspekt met archaïsche, oud-Hollandse woorden.
  • Het werk van Bouazza is zowel geïnspireerd op de sprookjes van Duizend-en-een-nacht als op het werk van Nederlandse negentiende-eeuwse auteurs als Frederik van Eeden.
  • Een door Bouazza veel gebruikte metafoor is dat zijn geest als een huis is dat tot zijn achttiende is ingericht door anderen. Naar eigen zeggen hebben lsd en alcohol hem geholpen om dat huis volledig leeg te halen en opnieuw te vullen met zelfgekozen meubels.
  • De zus van Hafid Bouazza, Hassnae (1973), werd bij een breed publiek bekend door haar optredens in verschillende VPRO-programma’s en als columniste voor Vrij Nederland.
  • In Knack (31-10-2003) zegt Bouazza over migranten: ‘(…) identiteit is geen vaststaand gegeven, maar een vloeibaar iets. Migranten zitten wat mij betreft in een luxepositie: migratie is het beste wat iemand kan overkomen. Je stapt uit de bron van je moederland en je wordt afgedroogd, bij wijze van spreken, in een ander land. Waar kun je beter wonen dan in je eigen geest? Er gaat niets boven thuisloosheid.’

Links:

In 2005 maakte Pieter Verhoeff voor de VPRO een persoonlijke documentaire over Hafid Bouazza, terug te zien op www.vpro.nl/programma/ram/afleveringen/24069439/

Werken

  • De voeten van Abdullah (1996)
  • Momo (1998, novelle)
  • Apollien (1998, toneel)
  • Schoon in elk oog is wat het bemint (2000, klassieke Arabische liefdesgedichten, bloemlezing)
  • Een beer in bontjas: autobiografische beschouwingen (2001, Boekenweekessay)
  • De slachting in Parijs (2001, toneel)
  • Salomon (2001, roman)
  • Rond voor rond of als een pikhouweel (2002, essay)
  • Othello (2003, toneel)
  • Het monster met de twee ruggen : een kameropera (2003, libretto)
  • Paravion (2003, roman)
  • Een beer in bontjas (2004, herziene, uitgebreide versie)
  • Het temmen van een feeks (2005, toneel)
  • Schoon in elk oog is wat het bemint (2005, bloemlezing Arabische liefdesgedichten)
  • De zon kussen op dit nachtuur (2006, bloemlezing van gedichten van Abdullah ibn al-Mu’tazz)
  • De vierde gongslag (met CD) (2006, Bundel literaire essays over opera’s)
  • Om wat er nog komen moet : pornografica (2006, bloemlezing erotische Arabische poëzie)

 Prijzen

  • 1996 E. du Perronprijs voor De voeten van Abdullah
  • 2003 Amsterdamprijs voor de kunsten voor gehele oeuvre
  • 2004 De Gouden Uil voor Paravion
    Bron: www.literaireprijzen.nl
Tekening Martien Bos, www.antisomber.nl

Recent

1 augustus 2018

Blokken op Blokken

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer