29 januari 2015

Gedichtendag 2015 – gedicht van Hester Knibbe

Tegen het verdwijnen

voor Jo Peters

Volmaakt is alleen
die zich af heeft. Wie leeft
verzet zich, tikt bijvoorbeeld
een gedicht als een zoveelste anti
gericht tegen het af

geslotene. Wie nog
leeft of het gedrukt staat moet schrijven
dat woorden als eeuwig en nooit blijven
rollen tot ze kop of munt stil

liggen op het papier. Zolang je
praat tegen iemand is iemand, zolang
je blijft luisteren hoor je
met dovemansoren een zingend

kind op een grindpad
bijvoorbeeld, het zoekt de mooiste
steen, de meest witte en ronde en
hoeveel ruimte het om zich heeft
dat zie je dan blind.

Hester Knibbe, Uit: De buigzaamheid van steen, Arbeiderspers 2005

(Literair Nederland feliciteert Hester Knibbe!)

Recent

29 maart 2017

Jezelf terugvinden

27 maart 2017

Pulp of kunst

Literair Nederland - 10 jaar geleden

02 april 2007

In Ik woonde in een grot wordt het leven een bedoeïenen gemeenschap in het Midden-Oosten op een zeer eigen wijze wordt belicht.

In Ik woonde in een grot wordt het leven een bedoeïenen gemeenschap in het Midden-Oosten op een zeer eigen wijze wordt belicht.

Een westerse vrouw, met Nederlandse wortels, wordt opgenomen in een subgemeenschap in het Islamitische Jordanië. Een verhaal dat een deel van het Midden-Oosten belicht op een manier die zeer welkom is in Nederland op dit moment. Niets van het nu heersende beeld van onderdrukte vrouwen in het Midden-Oosten. Maar een avontuurlijk levensverhaal over een vrouw die, door zichzelf te zijn en te blijven, met haar eigen karakter wordt opgenomen in de gemeenschap en daar een belangrijke rol speelt in de gezondheidsvoorziening.

Lees meer