29 januari 2015

Gedichtendag 2015 – gedicht van Hester Knibbe

Tegen het verdwijnen

voor Jo Peters

Volmaakt is alleen
die zich af heeft. Wie leeft
verzet zich, tikt bijvoorbeeld
een gedicht als een zoveelste anti
gericht tegen het af

geslotene. Wie nog
leeft of het gedrukt staat moet schrijven
dat woorden als eeuwig en nooit blijven
rollen tot ze kop of munt stil

liggen op het papier. Zolang je
praat tegen iemand is iemand, zolang
je blijft luisteren hoor je
met dovemansoren een zingend

kind op een grindpad
bijvoorbeeld, het zoekt de mooiste
steen, de meest witte en ronde en
hoeveel ruimte het om zich heeft
dat zie je dan blind.

Hester Knibbe, Uit: De buigzaamheid van steen, Arbeiderspers 2005

(Literair Nederland feliciteert Hester Knibbe!)

Recent

21 juli 2017

Vast in het ijs

19 juli 2017

Kijk, lees en geniet!

17 juli 2017

Terug naar vroeger

10 juli 2017

Ongewone intensiteit

Literair Nederland - 10 jaar geleden

30 juli 2007

De twaalfjarige Alice Winston woont met haar ouders in een afgelegen huis in Desert Valley. Haar moeder is na de geboorte van Alice in bed gekorpen en komt er zelden meer uit. Haar vader probeert met veel pijn en moeite een paardenfokkerij draaiende te houden. Zus Nona, de lieveling van haar vader, is er een half jaar geleden vandoor gegaan met een rodeorijder.

Alice is een stil en teruggetrokken meisje, erg eenzaam ook, ze heeft geen vriendinnen. Ze mist haar zus verschrikkelijk.

"Ik wilde Valerie vertellen dat mijn zus ons niet belde, dat ze haast nooit schreef, dat ik me 's nachts in de stille donkere uren probeerde voor te stellen wat er in haar leven gebeurde, wat er zo opwindend en belangrijk was dat ze ons helemaal vergat en ons door het leven liet zwalken zonder haar."

Lees meer