Door Stefan Ruiters

In deze dagen van turbulentie wil ik weg van hier, en dus ga ik – met vriendin en kinderen – een paar dagen naar de bergen. Ik kan me niet engageren in deze populistische en terroristische tijden, maar ik distantieer me eerder in deze momenten van onrust. Het besef dat de rampen die vaker elders dan hier waren, nu toch ook weer na decennia van relatieve rust, deze kant op komen, is geen fijne gedachte. Ik wens niemand rampspoed toe, ook niet hij of zij die mij als vijand ziet, en evenmin mezelf. Onbarmhartige, maar o zo menselijk-dierlijke gedragingen duwen de gedachte van een beschaafde, bedeesde, bedachtzame wereld steeds verder weg. En toch hoop ik dat we met kerst, met het zonnewendefeest, met het begin van een nieuw jaar weer een frisse start zullen maken, koppies leeg, schouders eronder en doorlezen maar!

 

 

 

Recent

17 januari 2018

Rusland, mijn Rusland

12 januari 2018

Voelen met verstand

Literair Nederland - 10 jaar geleden

21 januari 2008

Vertraagd licht en andere verhalen, PBnf

Het blijft altijd lastig een verhalenbundel te bespreken hoewel door deze verhalenbundel een rode draad loopt.

Op de flaptekst staat: De personages in deze verhalen treden elke dag de wereld monter tegemoet, om dan altijd weer te ontdekken dat het leven tegenstrijdige eisen stelt. De situaties waarin ze terechtkomen zijn verwarrend – tragisch voor hen, vaak hilarisch voor de lezer. In deze subliem geschreven verhalen komen heel verschillend mensen vooral zichzelf tegen, op een manier die zowel herkenbaar eigentijds als bijzonder indringend is.

Lees meer