11 maart 2016

Gedachten over een mogelijk einde – Heidi Koren

Een prima debuut

Recensie door Maarten Buser

Het aantal gedichtenbundels dat per jaar verschijnt lijkt overzichtelijk en het aantal debuten in deze categorie zeker. Toch glipt er af en toe een debuutbundel tussendoor; Heidi Korens Gedachten over een mogelijk einde bijvoorbeeld, heeft tot nu toe op weinig aandacht kunnen rekenen. Bij nadere kennismaking van deze bundel blijkt dat ten onrechte te zijn. Koren schrijft heldere poëzie die niet vrij is van (beginners)foutjes, maar uiteindelijk overtuigt.

Zo’n veertig gedichten telt de bundel, die niet onderverdeeld is in afdelingen. Alles staat door elkaar: kortere teksten, prozagedichten met een bijna verhalende toon, soms is de toon anekdotisch, soms lyrisch. Gedachte-experimenten (kun je met een caravan over de rand van de hemel rijden?) worden afgewisseld met melancholie, inclusief J.C. Bloemachtige slotregel:

Ik weet mij vrouw / Ik weet mij ouder van mijn kroost / en ouder elke dag Ben doordrongen van zijn boot Ik zwaai verlegen om hem te zeggen / dat ik niet vergeet / Ik kan niet leven zonder de dood.

Een rode lijn is er echter niet; opvallend in een tijd waarin poëziedebuten steeds vaker  behoorlijk uitgekristalliseerd aandoen, of zelfs al een duidelijk geheel vormen. Gedachten over een mogelijk einde is in zekere zin een typisch debuut in bijna klassieke zin: van een dichter die aftast, stijlen en methodes probeert.

Voordeel daarvan is dat Koren niet in herhaling, of nog erger, maniertjes vervalt. Nadeel is dat de gedichten van wisselende kwaliteit  zijn. Het ene idee is wat beter uitgewerkt dan het andere, het ene gedicht is sterker dan het andere. Maar tegenover de niet altijd even goed uitpakkende experimenten staan ook fraaie gedichten; Turing Top 100-fraai zou je bijna zeggen. Ze doen vermoeden dat Korens kracht in een soort alledaags surrealisme ligt, waarin ze het gewone en het ongewone in elkaar laat overvloeien; het anekdotische en het lyrische; lichte humor en dito melancholie. Het openingsgedicht slaagt daar goed in, met regels als ‘Uit mijn voetzolen groeien wortels / het hoogpolig tapijt in’.

Korens volgende project, haar afstudeerwerk aan de Schrijversvakschool, schijnt een roman te zijn. Hopelijk blijft ze ook gedichten schrijven, want haar debuut smaakt namelijk naar meer en schept verwachtingen. Want wie een gedicht als het volgende schrijft, laat zien dat ze echt wat kan:

Ik denk wel eens aan astronauten
aan hangen boven de vissenkom

zwemmen in het niets
hapjes lucht nemen

aan hoe ik vroeger op kon stijgen uit mijn bed
mijn kleine slaapkamer uit

de schoorsteen door
zweven boven het alles

dat ik mij voornam het koordje van mijn pyjama
vast te knopen aan de poot van mijn ledikant

 

 

Gedachten over een mogelijk einde
Heidi Koren
Deze bundel is deel 24 in de reeks EIGENTIJDSE POËZIE van uitgeverij Voetnoot
Verschenen bij: Voetnoot
ISBN: 9789491738227
46 pagina's
Prijs: € 16,00

Meer van Maarten Buser:

27 augustus 2017

Het echte vuur van deze bundel zit in het ongemak

Over 'Vonkt' van Marije Langelaar
30 juni 2017

Een magere oogst van vier decennia poëzie

Over 'Zingend naar huis' van R.A. Basart
20 april 2017

Een bundel die afstand schept

Over 'Oden voor komende nacht' van Jacques Hamelink

Recent

20 oktober 2017

Soepel een licht vallende poëzie

Over 'Wax Hollandais' van Abdelkader Benali
18 oktober 2017

‘Een luchtig sprookje’

Over 'Waterscheerling' van Rascha Peper
17 oktober 2017

Van poldercrimineel tot godfather in Frankrijk

Over 'Ondijk/Punt' van Barry Smit
16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

Over 'De Tanimbar-legende' van Aya Zikken
13 oktober 2017

Leven zonder moeder

Over 'Het intieme vreemde' van Jente Jong

Verwant