29 september 2016

Een bescheiden voorstel

Door Rob van Dam

Poëzie en porno, beide beloven veel en stellen doorgaans teleur. Zoals een goudzoeker tonnen bagger door zijn zeef laat gaan voor een handvol goudklompjes, zo leest de poëzieliefhebber ontelbare gedichten waarvan er maar weinig beklijven. Gelukkig merk je vaak na een paar regels al of een gedicht iets voor jou is en kun je snel door naar het volgende. Maar bij pornografie, een kunstvorm die de minder geciviliseerde lagen van ons innerlijk beroert, ligt dat anders. Ik bedoel nu gefilmde porno. Je registreert weliswaar ogenblikkelijk de gebruikelijke gebreken van het genre: de vulgaire koppen, de Neanderthalers, de stupide verhaaltjes, het gebrek aan lieftalligheid, de vrouwonvriendelijkheid en de hemeltergende ‘dialogen’ – kortom, alles waar Rudy Kousbroek reeds jaren geleden de staf over heeft gebroken – maar voor je het weet is je eigen innerlijke Neanderthaler aan de haak geslagen.

Een compleet cinematografisch genre in handen van poenschrapers, patjepeërs en minkukels, en sinds de komst van het internet krijgt iedereen dat zomaar thuis bezorgd. Mannen en jongens worden aan verleidingen blootgesteld die hun weerstand te boven gaan. Brave huisvaders raken verslaafd en tienerjongens komen met afgetrokken gezichten op school nadat ze tot diep in de nacht aan hun scherm gekleefd hebben gezeten. Dit moet anders. Maar hoe? Na het recente overlijden van Miep Brons, ooit videokeizerin van de ‘warme banden’, is de kwestie urgenter dan ooit.

De oplossing is eenvoudig. Zoals er subsidie is voor de letteren en andere kunstvormen, en zoals er een filmkeuring bestaat die waarschuwende pictogrammen bij de aankondiging van een film plaatst, zo dient er van overheidswege een stimuleringsfonds én een keuringsdienst voor de pornografie te worden ingesteld.
Het stimuleringsfonds financiert ruimhartig de productie van tedere, vrouwvriendelijke, poëtische en ontzettend geile porno, en de keuringsdienst, bestaande uit deskundigen en liefhebbers, onder voorzitterschap van bijvoorbeeld Willem Jan Otten, controleert e.e.a. en zorgt voor de publieksvoorlichting. En dan, na een overgangsperiode van bijvoorbeeld vijf jaar, wordt alle porno die niet aan de eisen voldoet verboden.

Laten we wel wezen: in onze gedemocratiseerde samenleving kan het toch niet zo zijn dat uitsluitend elitaire kunstuitingen overheidssteun ontvangen. Op elk operakaartje worden honderden euro’s bijgelegd, musea krijgen miljoenen – en porno krijgt niets! Gelukkig is een begin van een kentering reeds merkbaar. Zo ontvangt popgroep De Staat vanaf volgend jaar subsidie. Hopelijk betekent de steun voor deze noodlijdende muziekvorm het begin van een blijvende verandering. Het is niet meer dan redelijk dat ook andere niet-elitaire kunstvormen daarvan gaan profiteren.

Het zijn de linkse partijen die het initiatief zullen moeten nemen. Het oude sociaal-democratische ideaal van volksverheffing kan de PvdA bezielen hierin voorop te gaan. Groen Links en SP volgen vanzelf, als hun congressen tenminste met de kwestie klaarkomen. De Partij voor de Dieren, gezworen tegenstander van de bio-industrie, doet natuurlijk mee.
Van de christenen valt niets te verwachten. Zij willen geen porno. Alsof een andere wereldgodsdienst, het hindoeïsme, niet allang heeft aangetoond dat sexueel expliciete kunst een gewijd karakter kan hebben!
De VVD zal tegen het plan zijn vanwege het heilige huisje van het vrije ondernemerschap, en Wilders heeft allicht geen emplooi voor porno met al die bodyguards om zich heen. Maar let op mijn woorden: de zachte krachten zullen zeker winnen in ’t eind!
Laten we hopen dat de vooruitstrevende partijen hun verantwoordelijkheid nemen en bij de komende kamerverkiezingen van maart 2017 dit belangrijke programmapunt hoog op de agenda zetten.

Stelt u zich eens voor: met het hele gezin naar de bios, popcorn en cola in de hand, en dan genieten van een sprookjesachtige sexfilm. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Nederland krijgt eindelijk een bloeiende filmindustrie en maakt opnieuw zijn reputatie van gidsland waar.

 

 

Recent

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 mei 2007

´Het eerste bezoek was een klucht. Niet zomaar banaal lachen en dijen kletsen. Nee, het was, hoe meer ik erover nadenk, de verfijnde onderbroekenlol van een oude professor die te midden van kunst en antiek plotseling tegen me zei: ´Laat uw broek maar even zakken.´´

´Het eerste bezoek was een klucht. Niet zomaar banaal lachen en dijen kletsen. Nee, het was, hoe meer ik erover nadenk, de verfijnde onderbroekenlol van een oude professor die te midden van kunst en antiek plotseling tegen me zei: ´Laat uw broek maar even zakken.´´

Wie had ooit gedacht dat deze aanlokkende openingsalinea door ons eigen Peter Brusse werd opgeschreven? Brusse, bij het grote publiek voornamelijk bekend als voormalig buitenlands correspondent voor de Volkskrant en het NOS Journaal in Londen maakt met het vlindernet zijn debuut als romanschrijver.

Lees meer