23 april 2014

Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs voor Ineke Riem

Literair Nieuws 

Ineke Riem heeft met haar debuutroman Zeven pogingen om een geliefde te wekken (De Arbeiderspers) Dioraphte Literatuur Prijs (DJP) 2014 gewonnen. 

Zeven pogingen om een geliefde te wekken is een prachtige ‘coming of age’ roman en speelt zich af in een dorpje op het eiland Voorne-Putten. De dorpsbewoners zijn traag en niemand weet van elkaar wat ze bezighoudt, en zeker niet wat ooit hun droom van het leven was. Er is onder andere een boekenverzamelaar, een in een roze smart rondrijdende verzorgster/schoonheidsspecialiste, Opa Brok Roos en zijn kleindochter Lioba. Deze Lioba wil niets liever dan het dorp ontvluchten. Als zij op een dag bewusteloos wordt aangetroffen, gonst het dorp van de geruchten. t leven te wekken. Illustere dorpsbewoners gaan op zoek naar een manier om haar weer tot leven te wekken. Ogenschijnlijk lijkt dat niet te lukken. Totdat…

Zeven pogingen om een geliefde te wekken (…) Een bundel verhalen, die ongelofelijk knap is geconstrueerd en tot in de puntjes klopt, met onvergetelijke personages, een even geraffineerde als originele vorm en een vertelkracht die van de bladzijden spat’, aldus de jury onder leiding van Annemarie Terhell.

Het is de vijfde keer dat de Jongerenliteratuur Prijs is uitgereikt. De prijs richt zich op boeken die een brug slaan tussen jeugdliteratuur en de wereld van volwassenen. Vorig jaar ging de prijs in de categorie Oorspronkelijk Nederlandstalig naar Niemand in de stad van Philip Huff (De Bezige Bij). De prijs in de categorie Vertaald én de Publiekprijs gingen naar Een weeffout in onze sterren van John Green, vertaald door Nan Lenders (Lemniscaat). De DJP is voor het beste jongerenboek van het afgelopen jaar en bestaat uit twee Juryprijzen en een Publieksprijs. Voor de Publieksprijs hebben jongeren tussen de 15 en 25 jaar tot vandaag gestemd op hun favoriete boek. De drie winnaars ontvangen ieder een geldbedrag van € 15.000,-.

 

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer