De vette jaren – Chan Koonchung

De vette jaren is een roman over het China van de nabije toekomst. Een groepje vrienden wil weten welk geheim er schuilt achter de opgelegde vrolijkheid en het collectieve geheugenverlies in China. En waarheid is niet een optie.

Beijing in de nabije toekomst: er is een maand uit de officiële documenten geplukt en niemand heeft enige herinnering aan die periode noch kan het iemand iets schelen. Met uitzondering van een groep vrienden dat, ten koste van alles wil uitvissen wat hier achter zit, achter deze opgelegde vrolijkheid en het collectieve geheugenverlies in China. Wanneer ze een hooggeplaatst persoon ontvoeren en hem dwingen alles te onthullen, zijn ze tot op het bot geschokt over wat ze te weten komen – niet alleen over hun leiders, maar ook over hun eigen mensen. Het is een boodschap die de wereld op haar grondvesten zal doen schudden.
De vette jaren gaat over Lao Chen, een tamelijk succesvolle auteur die in een nieuw, rijk China leeft dat ontsnapt is aan de recessie die de rest van de wereld in een verlammende greep houdt. Lao Chens creativiteit heeft te lijden onder een gevoel van tevredenheid en geluk, een gevoel dat hij deelt met de rest van de bevolking. Tot hij op een paar mensen stuit die daar helemaal geen last van hebben.  Met een groeiend gevoel van alarm onderzoeken ze waarom er een complete maand uit het collectieve geheugen van de bevolking is gewist.

De vette jaren brengt het Westen een boodschap over het steeds machtiger wordende China. De roman is onderwerp van veel opwinding en debat onder de Chinese intellectuelen op het vasteland, en hoewel het boek er niet verkrijgbaar is circuleren er vele ‘tweedehands’ exemplaren.

Tjitske Mussche sprak met de Chinees-Taiwanese schrijver Chan Koonchung tijdens zijn bezoek aan Nederland. http://programma.vpro.nl/deavonden/Dossiers/Boeken.html?playurn=urn:vpro:media:program:11569185

 

De vette jaren

Chan Koonchung
Vertaling: Yves Menheere
Blz: 263
€ 19,95
Uitgegeven bij Signatuur

 

 

Recent

18 april 2018

Tja

Literair Nederland - 10 jaar geleden

10 juli 2008

Saramago lezen tegen de tijdgeest
Recensie door Menno Hartman

‘De Nederlandse musea bevinden zich in een identiteitscrisis. Ze lijken niet te weten waar hun eigenlijke taak ligt: bij kunst of bij entertainment.’ schreef Janneke Wesseling in het NRC-Handelsblad van zaterdag 30 oktober. Verscheidene musea kiezen niet meer voor tentoonstellingen die gewijd zijn aan een kunstenaar, maar laten zich door een kunstmarketingbureau adviseren overzichtstentoonstellingen te maken met titels als Bloemen van verlangen, vier eeuwen bloemen in de kunst.

Lees meer