21 december 2015

Crowdfunding J. M. A. Biesheuvelprijs 2016

De J.M.A. Biesheuvelprijs is in het Nederlands taalgebied de eerste prijs voor de beste korteverhalenbundel en is vernoemd naar één van de meesters van het genre. Vorig jaar won Rob van Essen met Hier wonen ook mensen, de allereerste J.M.A. Biesheuvelprijs en het daarbij behorende bedrag van 4.867 euro.
Het doel van deze prijs is de toegenomen aandacht voor het korte verhaal dit jaar verder te stabiliseren en uit te breiden. In 2016 zal de prijs dan ook voor de tweede keer worden uitgereikt waarmee een mooie traditie van start zal gaan.

Aandacht voor onderbelicht genre
Ook voor deze editie zal het prijzengeld gecrowdfund worden. Van het uiteindelijk opgehaalde bedrag gaat een minimaal bedrag naar noodzakelijke onkosten. Bij de J.M.A. Biesheuvelprijs zet de hele organisatie zich belangeloos in. Daarom komt nagenoeg het gehele bedrag direct ten goede aan de winnaar, en daarmee aan de instandhouding van het korte verhaal als literair genre. In 2015 werd voor de eerste keer de J.M.A. Biesheuvelprijs uitgereikt. Deze literaire prijs voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige korteverhalenbundel van het voorgaande jaar is in het leven geroepen om meer aandacht te genereren voor een onderbelicht genre en was een groot succes.

Op 14 februari 2016 zal de J.M.A. Biesheuvelprijs voor de tweede maal uitgereikt worden, en ook deze editie wordt het prijzengeld geheel gecrowdfund. We hebben u dus hard nodig! Vanaf nu kan er gedoneerd worden voor de J.M.A. Biesheuvelprijs 2016. Dat kan via deze link. Hier vindt u informatie over de prijs, over de looptijd van de actie en over de tegenprestaties die donateurs krijgen.

Voor meer informatie over de prijs kunt u terecht op www.jmabiesheuvelprijs.nl

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer