Collectioneurs

Door Stefan Ruiters

Als ik net een partij ‘nieuwe’ boeken heb ingekocht, bel ik altijd een paar personen die zichzelf omschrijven als ‘aasgieren’. Als zij de aasgieren zijn, wat ben ik dan? Mijn werk is om deze hongerige wolven te voeden. Ik ben de dierlijke mens die ze naar de prooi, het aas, hun boekenkarkas leidt. Ik doe dat uiteraard met veel plezier. Deze mannen – ook hier weer zijn eigenlijk alleen mannen de verzamelaars van antiquarische boeken – zijn de ware liefhebbers. Ik heb hen lief. Niet alleen om de verkoop, maar ook om hun verhalen heb ik ze graag bij me over de vloer. Wat ze meemaken op hun boekentochten zijn de verhalen en anekdotes van mensen die naar zelden betreden oorden gaan.

Ze komen bij andere verzamelaars over de vloer, bij schrijvers en kunstenaars, buitenlandse boekhandels en musea en maken daar de gekste rituelen mee die de kunst, een boek of een collectie een betekenis, een waarde geven. Is het een heel exclusief duur boek, dan worden de rituelen hermetischer en geheimzinniger dan bij een goedkoop boek. Zo is een collectioneur eens een dag lang uitgehoord door een assistent, over zijn kennis van een bepaalde kunstenaar voordat hij in de vertrekken van een villa mocht rondkijken naar boeken en kunst van diezelfde, net overleden kunstenaar. Maar de waarde in geld is niet alles wat voor hen telt. Ook de mate van vervolmaking van een te verzamelen onderwerp is belangrijk.

Als je van een kunstenaar of schrijver alle boeken verzamelt, dan wil je ook die ene lezing nog bezitten die in kleine oplage door een eenmansdrukker is vervaardigd. En omdat je van een bepaalde schrijver alles koopt, wil je ook van zijn of haar grote voorbeelden, boeken in huis hebben. Zo ontstaat een voor de verzamelaar coherent labyrint van titels en namen. Vandaag had ik weer zo iemand over de vloer. Ik smste dat ik verse boekendozen uit een aankoop had staan. Twee uur later stond hij in de dozen te kijken of er iets van zijn gading bij was. En hij haalde er weer een mooie stapel foto- en kunstboeken uit. Morgen komt de  volgende ‘aasgier’. Ik blijf ze voeden.

 

 

Recent

12 november 2018

Zwanger van dood

Literair Nederland - 10 jaar geleden

18 november 2008

Vochtige streken - Charlotte Roche

Dirty reading: Taboes doorbreken met de botte bijl

Afgelopen september was ik op vakantie in Nederland. Met goede vrienden zaten mijn man en ik aan een grote houten keukentafel, dikke kranten op tafel, tijdschriften, een lekker glas wijn er bij, toastjes met Franse kaas, de kinderen languit op een vloerkleed met een nieuw prentenboek De aap met de blauwe billen. Een tijdelijke verandering van omgeving kan het leven soms zeer genietbaar maken … Het gesprek kwam op een roman die nog niet in Nederland te krijgen was, maar de Duitse schrijfster Charlotte Roche werd desondanks in al dat leesvoer dat daar tussen ons in lag uitgebreid geïnterviewd.

Lees meer