Video

Première vanaf do. 19 januari en komend weekend op verschillende plaatsen in het land.

‘Cartas da guerra’ naar het Brievenboek van António Lobo Antunes. Terwijl de Portugese arts en schrijver António Lobo Antunes begin jaren 70 in Angola in het Portugese leger diende, schreef hij dagelijkse brieven aan zijn zwangere vrouw.

Lees meer

Bij de uitreiking van de Nobelprijs aan Bob Dylan

Oh, what did you see, my blue-eyed son?
Oh, what did you see, my darling young one?
I saw a newborn baby with wild wolves all around it
I saw a highway of diamonds with nobody on it
I saw a black branch with blood that kept drippin’
I saw a room full of men with their hammers a-bleedin’
I saw a white ladder all covered with water
I saw ten thousand talkers whose tongues were all broken
I saw guns and sharp swords in the hands of young children
And it’s a hard, and it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
And it’s a hard rain’s a-gonna fall

Bob Dylan schreef dit lied in de zomer van 1962

Lees meer

Zadie Smith Engelse schrijfster van korte verhalen en romans

Zadie Smith, schrijfster van essays, korte verhalen en romans, over de perfecte situatie om te kunnen schrijven. Haar nieuwste roman Swing Time, verscheen onlangs bij Prometheus.

Lees meer

Twee gesprekken, twee schrijvers

Jeroen van Kan met Margriet de Moor en Emma Cline, intuïtieve schrijvers die beiden niet op internet zitten, niet googlen maar ‘Real Live Search’ doen voor hun boeken. 803825

 

Lees meer

Interview John Updike

John Updike (1932 -2009), to be a novelist.

Lees meer

Eva Gerlach publiceerde onlangs haar nieuwe bundel 'Ontsnappingen'

DichterBij is een serie van de VPRO over Nederlandstalige dichters. De filmpjes zijn een gedicht en een flard uit het dagelijks leven van de dichter.

Lees meer

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer