Vakantierubriek 2014

Vakantierubriek - een persoonlijke top 3

Anky Mulders

door Anky Mulders

Een top drie uit de wereldliteratuur over: Huwelijksleed

1. Anna Karenina – Leo Tolstoi (1877) De gebeurtenissen in deze klassieke roman over de onmogelijke liefde tussen de getrouwde Anna Karenina en de vrijgezel Graaf Vronski zijn na meer dan honderddertig jaar nog steeds invoelbaar.

Lees meer

Vakantierubriek - een persoonlijke top 3

Oude mensen

door Vic Veldheer

Een top 3 uit de Nederlandse literatuur over oude mensen.

1. Louis Couperus, Van oude menschen de dingen die voorbijgaan (1906)
Deze prachtige, rijke familieroman over een moord in een Haagse familie, wordt verteld op een moment dat de moordenares 97 jaar is.

Lees meer

Vakantierubriek 2014 - een persoonlijke top 3

Zoektochten naar personen

door Adri Altink

Reizen kun je niet alleen fysiek, maar ook in je geest; onderzoekend. En misschien is wel het mooiste een combinatie van die twee: reizen in geografische zin en in de geschiedenis. 

Lees meer

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer