Literaire beschouwing

Het dunne ik

Door Rob van Dam

In A Quiet Passion, een film over de negentiende-eeuwse Amerikaanse dichteres Emily Dickinson – zij van de streepjes – komt een kitscherige scène voor waarin zij zich tot een baby richt met het volgende gedicht:

I’m Nobody!

Lees meer

Als een vertaling klaar is voelt het als een huis waarvan ik alle kamers ken

Door Ingrid van der Graaf

Interview
Barbara de Lange is fulltime vertaler en geeft les aan de Vertalersvakschool in Amsterdam. Sinds 1985 vertaalde ze onder meer werk van Margaret Atwood, George Steiner, John Irving, Simon Schama, Colin Thubron, Donna Tartt, D.H.

Lees meer

Een blik in de spiegel

Door Rob van Dam

Voelt u ook zo’n weerzin tegen Trump? Dat kapsel, die tronie, dat gebullebak? Zijn rijkdom, zijn wansmaak? Hoe is het toch mogelijk dat zo’n barbaar, enz. En Clinton had nog wel meer stemmen, enz.

Lees meer

Literaire boulimia

door Rob van Dam

Books are a load of crap. De man die dit schreef was schrijver en bibliothecaris maar soms kwamen de boeken hem kennelijk de keel uit. U kent het gevoel.

Lees meer

De lezer aan de ketting

door Rob van Dam

Momenteel lees ik Winter in Gloster House van Vonne van der Meer. Het lag op me te wachten in de bieb bij de teruggebrachte boeken, een fijne manier om boeken te ontdekken die ik anders zou zijn misgelopen.

Lees meer

Kansen en onmogelijkheden

Rob van Dam

Vallende kastanjes en overal eikels en beukenootjes, op de grond en aan de bomen. Voor het vierde jaar in successie beleven de Nederlandse beuken en eiken een ‘mastjaar’: overvloedige productie van zaad.

Lees meer

Het verlangen van Nescio

Door Rob van Dam

Een enkel woord betekent soms meer dan je denkt. Je moet het kraken als een noot om te ontdekken wat erin schuil gaat.
Waarom bijvoorbeeld heet Nescio’s derde verhaal, dat over de ongelukkige Eduard, eigenlijk Dichtertje?

Lees meer

Recent

23 februari 2017

Het dunne ik

22 februari 2017

Het lot bepaalt het verhaal

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 februari 2007

Op slot - Bernlef

Grijze gelatenheid

Stel je een druilerig-grijze zondagochtend in het bonkige Noord-Hollandse polderlandschap voor, met de mistige sluier van uitzichtloosheid die onvermijdelijk alle toekomstverwachtingen in de kiem smoort en je bevindt je in een roman van Bernlef.
Grijs, grijzer, grijst: de mens lijkt alleen te bestaan om in vergetelheid te verzinken, en elk spoor van herinnering te laten bedekken door het meedogenloze stof van de tijd. Het is bijna geen leven meer te noemen, het moeizaam voortslepen dat de personages in Op slot, Bernlefs nieuwste roman, kenmerkt.

Lees meer