17 februari 2012

Bullet Park – John Cheever

Gesignaleerd:

‘Elliot Nailles leidt in Bullet Park, een voorstad van New York, een modelbestaan: hij is een keurige werknemer, kerkganger, hobbyvisser en lid van de vrijwillige brandweer. Hij houdt zielsveel van zijn vrouw en zoon en heeft het gevoel dat pijn en lijden zich bevinden in een oord waar hij nooit zal komen.

Dat verandert als zijn zoon op een dag niet meer op wil staan. Terwijl Nailles alles in het werk stelt om zijn zoon te helpen, is Paul Hammer in Bullet Park komen wonen. Zijn geschiedenis is die van de zwaarmoedige buitenechtelijke zoon die wanhopig op zoek is naar verlichting van zijn eenzaamheid en een doel in zijn leven. Op een dag valt hem een plan in om de wereld wakker te schudden, met Bullet Park als plaats van handeling en Nailles’ zoon als tegenspeler.

In het weergaloos gecomponeerde Bullet Park kruipt Cheever moeiteloos van het ene in het andere personage, fileert hun ideeën over fatsoen en moraal en laat zien wat er onder de oppervlakte van de Amerikaanse droom borrelt. Een meesterwerk over bedrieglijk familiegeluk.’

John Cheever (1912-1982) is vooral bekend vanwege zijn korte verhalen, maar ook zijn romans worden geprezen. Hij ontving onder andere de Pulitzer Prize for Fiction en de National Medal for Literature. De Nederlandse vertaling van Bullet Park verscheen voor het eerst in 1980 en werd voor deze uitgave door Guido Golüke volledig herzien.

Bullet Park

Auteur: John Cheever
Vertaald door: Guido Golüke
Aantal pagina’s: 232
Prijs: € 17,90

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer