11 oktober 2016

Book Fair

Door Stefan Ruiters

In Antwerpen wordt aanstaande zaterdag voor de derde keer de Antwerp Art Book Fair gehouden. Na goede verhalen van een collega-antiquaar besloot ik er ook heen te gaan. In de voorbereiding ga ik nog even door mijn laatste grote boekeninkoop. Ongeveer dertig dozen met kunstboeken. Het valt me een beetje tegen helaas. Ik had beter verwacht. Toch zitten er genoeg boeken bij waarvan ik denk dat ze die in Vlaanderen wel zullen waarderen. Over kunstenaars als André Breton (1896-1966), de paus annex dictator van het surrealisme.

Of Marcel Broodthaers (1924-1976), de vroeg gestorven conceptuele kunstenaar wiens boeken en catalogi nog steeds goed verkopen. Ook neem ik wat mee van de Belg Panamarenko, de hedendaagse Leonardo, die, net als Jean Tinguely, assemblages maakt van bewegende objecten. Het lijft altijd lastig te bepalen wat voor boeken je naar een boekenmarkt of -beurs moet meenemen. Wie komen er langs, wat willen ze uitgeven? Van tevoren weet je niets.  Ik heb wel vertrouwen in een goede markt, want als er in mijn winkel Vlamingen binnenkwamen, waren ze meestal erg geïnteresseerd in de bijzondere boeken. Dus een mooie mix aan dure boeken – drie delen over de grafiek van de Spaanse kunstenaar Joan Miró met houtsneden erin, een boek van Marina Abramovic met een potloodtekening van haar hand op het schutblad en een facsimile uitgave van een – weer – jonggestorven Russische kunstenares van het constructivisme van de vroege twintigste eeuw.

Ook neem ik een paar dozen met catalogi en monografieën van rond de 20 en 30 euro mee, want – in Nederland denkt men dat zeker – het mechanisme van een markt is ook dat alles wat je op een marktkraam hebt liggen, voor een habbekrats meegenomen kan worden. Markten zijn buiten en beurzen zijn binnen, beurzen zijn iets chiquer. Dat betekent ook dat er wat duurdere, wat meer bijzondere boeken liggen. Ik heb er in elk geval zin in. Eens kijken welke boeken de Vlamingen bij me komen kopen.

 

 

Recent

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer