11 oktober 2016

Book Fair

Door Stefan Ruiters

In Antwerpen wordt aanstaande zaterdag voor de derde keer de Antwerp Art Book Fair gehouden. Na goede verhalen van een collega-antiquaar besloot ik er ook heen te gaan. In de voorbereiding ga ik nog even door mijn laatste grote boekeninkoop. Ongeveer dertig dozen met kunstboeken. Het valt me een beetje tegen helaas. Ik had beter verwacht. Toch zitten er genoeg boeken bij waarvan ik denk dat ze die in Vlaanderen wel zullen waarderen. Over kunstenaars als André Breton (1896-1966), de paus annex dictator van het surrealisme.

Of Marcel Broodthaers (1924-1976), de vroeg gestorven conceptuele kunstenaar wiens boeken en catalogi nog steeds goed verkopen. Ook neem ik wat mee van de Belg Panamarenko, de hedendaagse Leonardo, die, net als Jean Tinguely, assemblages maakt van bewegende objecten. Het lijft altijd lastig te bepalen wat voor boeken je naar een boekenmarkt of -beurs moet meenemen. Wie komen er langs, wat willen ze uitgeven? Van tevoren weet je niets.  Ik heb wel vertrouwen in een goede markt, want als er in mijn winkel Vlamingen binnenkwamen, waren ze meestal erg geïnteresseerd in de bijzondere boeken. Dus een mooie mix aan dure boeken – drie delen over de grafiek van de Spaanse kunstenaar Joan Miró met houtsneden erin, een boek van Marina Abramovic met een potloodtekening van haar hand op het schutblad en een facsimile uitgave van een – weer – jonggestorven Russische kunstenares van het constructivisme van de vroege twintigste eeuw.

Ook neem ik een paar dozen met catalogi en monografieën van rond de 20 en 30 euro mee, want – in Nederland denkt men dat zeker – het mechanisme van een markt is ook dat alles wat je op een marktkraam hebt liggen, voor een habbekrats meegenomen kan worden. Markten zijn buiten en beurzen zijn binnen, beurzen zijn iets chiquer. Dat betekent ook dat er wat duurdere, wat meer bijzondere boeken liggen. Ik heb er in elk geval zin in. Eens kijken welke boeken de Vlamingen bij me komen kopen.

 

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer