22 december 2016

Boeken kopen bij Literair Nederland

Menno Hartman

George Orwell schreef dat in een stad als London altijd veel vreemde snuiters rondlopen, en speciaal heel veel rond boekwinkels, ‘because a bookshop is one of the few places where you can hang about for a long time without spending any money.

Veel lezers van Literair Nederland hebben soms al meer dan een decennium rondgehangen ‘without spending any money.‘ En daar mag u rustig mee doorgaan. Wel vonden we het zelf soms vreemd dat wanneer we een boek heel goed bespraken, het niet eens mogelijk was dat boek ook bij ons te kopen.

Vanaf vandaag gaat dat steeds makkelijker. Literair Nederland werkt samen met de mooie boekwinkel aan het Amsterdamse Spui, Athenaeum Boekhandel. Onder een ‘Oogst’ of een recensie ziet u vanaf vandaag vaak een bestelknop. U kunt het boek direct bij Athenaeum bestellen, als u dat doet, krijgen wij een deel van de opbrengst. En u een mooi boek van een echte boekhandel. Met een winkel, waar deskundige mensen rondlopen die graag boeken lezen.

Wij zouden u persoonlijk bijvoorbeeld dit boek aanraden: Zo zag de waarheid er op donderdag uit – Victor Klemperer. Huub Bartman schreef er een mooi stuk over dat u hier leest.
‘Dit boek van Victor Klemperer is naast een indrukwekkend historisch document ook een waarschuwing voor onze eigen tijd, waarin het populisme welig tiert en allerhande volksmenners, op zoek naar de volksgunst, niets- en niemand ontziende verdachtmakingen en leugens rondbazuinen over personen en groepen.’

Wanneer u dan besluit dat boek wel te willen hebben drukt u op ‘Bestel’.

 

 

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer