29 maart 2017

Andere tijden

Door Stefan Ruiters

Eigenlijk zou ik me met de boekenweek moeten bezig houden. Als tweedehands boekhandelaar, maar ook als boekenkoper en lezer laat ik me er evenwel nooit mee in. Voor een boekenweekgeschenk die bij honderdduizenden tegelijk wordt gedrukt, ga ik niet speciaal naar de boekhandel toe. Aankomende zomer zal het boekje van Herman Koch wel in een partijtje boeken zitten bij een inkoop van boeken. Het boekenweekgeschenk van Joost Zwagerman uit 2010 is een van de weinige die ik heb gelezen, omdat het over een museumdirecteur en kunstroof ging. Dat boeit me. Over het algemeen vind ik de thema’s die aan de boekenweek verbonden wordt niet bijster interessant. Andere tijden begint me steeds meer en steeds weer opnieuw te boeien. Langzaam glijd ik de negentiende eeuw in de afgelopen dagen. Mijn interesse voor die eeuw is al langer aanwezig.

De schilderijen van Willem Witsen of Van Gogh, de schotschriften van Friedrich Nietzsche, de dagboeken van Vincent van Gogh en ook die van een schrijvende en schilderende voorganger, Gerard Bilders, deden me vaker terugvallen naar 1885 of 1860. Geregeld grijpt de ijzeren eeuw me bij mijn kladden. Vooral de tweede helft heeft me vaak in zijn industrialiserende greep. Maar de eerste helft juist weer door de stroming die in de literatuur en de kunsten de ‘Romantiek’ wordt genoemd. En die we vooral in de ons omringende landen hebben zien gebeuren met de nadruk op het individuele, het verhevene van concepten als nationalisme en de overweldigende ervaring van de nietige mens temidden van de bulderende krachten van de natuur. En juist die combinatie van natuurbeleving, de mechanische en wetenschappelijke versnelling van die eeuw, boeien me. Auke van der Woud heeft dat voor Nederland mooi beschreven in Het lege land, over de ruimtelijke orde in de eerste helft van de 19de eeuw in ons nog drassige landje.

Je hoeft niet nostalgisch en met je rug naar de huidige tijd te staan om historisch geïnteresseerd te zijn. Dat gaat juist prettig samen. De actualiteit kan wat minder indringend of verwarrend worden ervaren als je met enig historisch besef het heden beleeft en vervolgens beziet. Voor hoeveel mensen in de 19de eeuw zou hun wereld er een van verandering en onzekerheid zijn geweest? Je zou denken voor veel, maar leefden de mensen toen niet in bijna permanent onzekere tijden, met oorlogen, ziekten en schaarste? In de huidige tijd denken we alles te kunnen beheersen. Van financiën tot en met migratiestromen, planologie en persoonlijkheidstrainingen; we komen er achter dat de wereld juist daardoor nog minder beheersbaar is dan we zouden willen, we willen steeds meer grip hebben. De idee van de veiligheidsutopie belooft ons een zekere mate van zekerheid en maakt ons tegelijk bang voor wat nog gaat komen. Misschien zijn we zelfs wel banger dan de mensen uit de 19de eeuw. Ik probeer me niet over te geven aan een schimmig soort vrees voor de  toekomst door de krant te lezen, nieuws te volgen door al lezend stappen te zetten in een boeiend, onbekend verleden dat ons weerbarstige bestaan van nu relativeert.

 

 

 

Recent

25 september 2017

Een waardig gedragen ongeluk

24 september 2017

What's in a design

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

Literair Nederland - 10 jaar geleden

01 oktober 2007

Aan tien schrijvers werd een door hen zelf geschreven stuk tekst voorgelegd en gevraagd waarom ze het op die manier hebben geschreven, waarom ze die woorden gebruikt hebben. Het is zeer interessant om te lezen hoe over elk woord nagedacht wordt.

De teksten zijn van: Rene Appel – de thriller, John Leenaarts – de journaaltekst, Richard Wouters – de verkiezingsfolder, Freek Staps – het krantenbericht, Arthur Japin – de roman, Robin Kemme – de reclametekst, Ron Punselie – de webtekst, Bart-Jan Langewaard – de brief, Wouter Klootwijk – de column, Frank van der Lecq – de toespraaak..

Opvallend is dat het verschillende uitgangspunt zo van invloed is op de tekst. De schrijvers van boeken mogen hun eigen teksten maken, Het merendeel van de andere schrijvers moeten rekening houden met het doel van hun schrijven.

Lees meer