2 oktober 2008

Albrecht Dürer – Reis door de Nederlanden

In 1520-1521 maakte Albrecht Dürer, de belangrijkste kunstenaar van de Noordelijke Renaissance, een reis van bijna een jaar naar de Nederlanden. De reden voor zijn reis was het bijwonen van de kroning van keizer Karel V in Aken. Na het overlijden van zijn mecenas keizer Maximiliaan zocht hij daar, met succes, ook het mecenaat van Karel V.
Zijn daaropvolgende reis door de Nederlanden liep uit op een ware triomftocht, waarvan hij in dit fascinerende reisdagboek uitgebreid verslag doet. Overal waar hij kwam werd hij met de grootste eerbied ontvangen. Tijdens de reis ontmoet hij vele vorsten, geleerden (Erasmus) en kunstenaars en ziet hij belangrijke Nederlandse kunstschatten die veel indruk op hem maakten. Steden als Antwerpen, Gent en Brussel worden uitgebreid beschreven. In Antwerpen probeert het stadsbestuur hem met het aanbod van een vorstelijke beloning over te halen daar te blijven. In Gent ziet hij het altaar van de gebroeders Van Eyck en leeuwen in de dierentuin. In Zeeland ziet hij een gestrande walvis en tekent hij een walrus.Talloze portretten, tekeningen en schetsen van beroemde tijdgenoten, steden en dieren waren het artistieke gevolg van de reis. In deze uitgave zijn een aantal belangrijke werken van Dürer uit deze tijd opgenomen.

Helaas liep Dürer tijdens zijn verblijf in Zeeland ook malaria op, waar hij nooit helemaal meer van zou herstellen en in 1528 mede aan zou overlijden.
Het reisverslag is niet alleen belangrijk als zeldzaam egodocument van een beroemd kunstenaar, maar ook historisch van groot belang.

Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren

vertaling:
Anne Pries

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer