23 september 2015

Adriaan van Dis krijgt Constantijn Huygens-prijs 2015

Schrijver van een indrukwekkend oeuvre

Literair nieuws

Gisteren werd bekend gemaakt dat Adriaan van Dis (1946) de Constantijn Huygens-prijs krijgt uitgereikt. Aan de prijs is een bedrag van € 10.000 verbonden. Van Dis groeide samen met zijn drie donkere halfzusjes, zijn moeder en zijn getraumatiseerde vader op in Bergen. Het Indische verleden van zijn familie speelt een belangrijke rol in veel van zijn werk.

Hij debuteerde in 1983 met de novelle Nathan Sid, die hem het Gouden Ezelsoor opleverde. In 1986 verschenen achtereenvolgens De rat van Arras en de reisverhalenbundel Casablanca, en debuteerde hij als toneelschrijver met het stuk Tropenjaren, in 1988 gevolgd door Komedie om geld. In 1988 verscheen ook de roman Zilver of Het verlies van de onschuld.
Begin jaren negentig schreef hij vooral reisliteratuur: Het beloofde landIn Afrika, en Waar twee olifanten vechten – Mozambique in oorlog (samen met fotograaf K. van Lohuizen). In 1994 verscheen de roman Indische duinen, over een in Nederland geboren zoon van een Indische familie die wordt opgevoed in de sfeer van verzwegen leed. Dit boek werd bekroond met de Gouden Uil (1995) en de Trouw Publieksprijs. In 1999 kwam de grote roman Dubbelliefde uit, in 2000 gevolgd door de novelle Op oorlogspad in Japan.

In 2010 verscheen de roman Tikkop (nominatie Libris Literatuurprijs), in 2011 publiceerde hij Stadsliefde. Zijn meest recente roman, Ik kom terug, is een geestig en nietsontziend testament in romanvorm waarmee hij dit jaar de Libris Literatuurprijs won. 

De jury bestaat uit: Erica van Boven, Jeroen Dera, Yra van Dijk, Arjen Fortuin, Aad Meinderts (voorzitter), Jan de Roder, Carl De Strycker en Maria Vlaar.

Eerdere laureaten van de prijs zijn: Mensje van Keulen (2014), Tom Lanoye (2013), Joke van Leeuwen (2012) en A.F.Th. van der Heijden (2011).

Prijsuitreiking vindt plaats tijdens het Schrijversfeest van literatuurfestival Writers Unlimited/Winternachten.
Zondagmiddag 17 januari 2016
Theater aan het Spui in Den Haag.

Foto: © Annaleen Louwes

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer