28 april 2007

VSB Poëzieprijs voor Tomas Lieske

‘Tomas Lieske heeft zijn bundel een titel meegegeven die van een montere en onbekommerde stelligheid getuigt. Het is een stelligheid die past bij zoiets elementairs als de liefde. Maar hoe evident de liefde ook is, ze gaat wel gepaard met onzekerheid, verwarring en verlangen. Hoe je geliefde te herkennen exploreert dit liefdesuniversum in heldere en verrassend geformuleerde gedichten.’ Aldus de jury (bestaande uit de dichters Henk van der Waal (voorzitter), Jan Baeke, Stefan Hertmans, Esther Jansma en Albertina Soepboer) in haar nominatierapport over de nu bekroonde bundel.

In haar toelichting op de bekendmaking van de winnaar stelt zij dat ze met ‘enthousiasme en overtuiging heeft gekozen voor de bundel waar het taalplezier van afdruipt, de bundel waarin het ene na het andere register met het grootste gemak wordt opengetrokken, de bundel die speels en virtuoos tegelijkertijd is, de bundel die in elk gedicht het mysterie dat ons gaande houdt als een broos ei koestert, de bundel die op onnavolgbare wijze de opwinding en de vreugde van de liefde schildert.’

De andere genomineerde bundels waren De herfst van Zorro van Al Galidi, De voorbode van iets groots van Dirk van Bastelaere, IJsgang van Anneke Brassinga en Wuif de mussen uit van Joke van Leeuwen. Voor iedere dichter was er een kleine bronzen sculptuur van Linda Verkaaik.

Bron: Boekbalie

BTH

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer