JEROEN BROUWERS krijgt de Prijs der Nederlandse Letteren 2007

De jury bestaande uit Anton Korteweg (voorzitter), Marijke Arijs, Jerome Egger, Joris Gerits, Joke van Leeuwen, Jeroen Overstijns en Thomas Vaessens is unaniem van oordeel dat Jeroen Brouwers de belangrijkste literaire prijs van het Nederlandse taalgebied verdient voor zijn omvangrijke oeuvre. De jury roemt Brouwers als een 'buitengewoon stilist'.

Jeroen Brouwers debuteerde in 1964 met Het mes op de keel. Zijn tweede boek Joris Ockeloen en het wachten (1967) betekende meteen een doorbraak. De kritieken waren lovend en Brouwers kreeg een eerste literaire prijs. Sindsdien bouwde hij een consistent en veelvuldig bekroond oeuvre uit met veelgelezen romans, brievenboeken, polemieken en essayverzamelingen als Zonsopgangen boven zee (1977), Het verzonkene (1979), Bezonken rood (1981), De laatste deur (1983), De zondvloed (1988) en Geheime kamers (2000). In 1993 kreeg hij de Constantijn Huygensprijs voor zijn hele oeuvre.

Volgens de jury heeft Jeroen Brouwers 'in de naoorlogse Nederlandstalige literatuur bakens uitgezet en verzet'. Bovendien heeft Brouwers 'het egodocument verheven tot een volwaardig literair genre' en noemt de jury Brouwers' brievenboeken van een 'ongeëvenaarde kwaliteit'. Brouwers schreef zijn bekende polemieken 'met veel vuur en verontwaardiging maar vooral steeds met veel liefde voor het onderwerp'. Vlaanderen, het land waar hij inmiddels al weer geruime tijd woont, was vaak het onderwerp. Zo vormt hij als geen andere auteur een brug binnen het Nederlandse taalgebied over de landsgrenzen heen. In 1992 ontving hij de Orde van de Vlaamse Leeuw.

Jeroen Brouwers is sinds de instelling van de prijs in 1956 de achttiende laureaat. De eerdere laureaten waren: Herman Teirlinck (1956), A. Roland Holst (1959), Stijn Streuvels (1962), J.C. Bloem (1965), Gerard Walschap (1968), Simon Vestdijk (1971), Marnix Gijsen (1974), Willem Frederik Hermans (1977), Maurice Gilliams (1980), Lucebert (1983), Hugo Claus (1986), Gerrit Kouwenaar (1989), Christine D’Haen (1992), Harry Mulisch (1995), Paul de Wispelaere (1998), Gerard Reve (2001) en Hella S. Haasse (2004).

Nederlandse Taalunie

In de Nederlandse Taalunie voeren de Nederlandse, Vlaamse en Surinaamse overheid gezamenlijk beleid op het gebied van Nederlandse taal, onderwijs en letteren. De Taalunie ziet het als haar opdracht om ervoor te zorgen dat alle Nederlandssprekenden hun taal op een doeltreffende manier kunnen gebruiken. Meer informatie over de Nederlandse Taalunie is te vinden op http://www.taalunieversum.org – www.taalunieversum.org.

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer