De sonnetten van de kleine waanzin

De sonnetten van de kleine waanzin, een hoogtepunt in het dichterlijk oeuvre van Hans Andreus en in de Nederlandse literatuur, blijven tot op de dag van vandaag heel verstaanbaar en indrukwekkend, niet alleen door het alledaagse taalgebruik, maar evenzeer door de combinatie met de gekozen vorm. Het traditionele sonnet blijkt in dit geval het instrument bij uitstek om hevige spanningen voelbaar te maken. Literair vertaler Paul Beers geeft hier voor de derde maal in zijn leven een reeks voordrachten van. De 39 gedichten worden afgewisseld met fragmenten uit Beers' interview met Andreus een jaar voor diens dood, pianomuziek van Skriabin en de stem van Andreus zelf die enkele van zijn gedichten leest.

Het begon in 1957, toen de 'Sonnetten' verschenen, en Paul Beers in militaire dienst zat. Daar heeft hij de vele nachtelijke uren als wachtsoldaat gebruikt om de hele cyclus uit zijn hoofd te leren. Zo'n twee jaar later gaf hij enkele voordrachtsavonden van de 'Sonnetten'. Dat gebeurde opnieuw in 1977, na het overlijden van Hans Andreus, en in de jaren daarna.
Nu, in 2006 en 'wat ouder', zegt Beers: 'Opnieuw voel ik de drang een nieuw en ander publiek de Sonnetten te laten ervaren. Ik zie deze cyclus als een symfonie, een levenssymfonie, en mijzelf als een vertolker die met de symfonie is meegegroeid en in een andere, oudere levensfase vanzelf een ander geluid zal laten horen.'

Datum:     donderdag 12 oktober 2006
Plaats:     De Rode Hoed, Keizersgracht 102, 1015 CV Amsterdam
Aanvang:  20.00 uur
Kaarten:   € 8,00 en € 7,00 (CJP/65+/Stadspas/collegekaart
Graag wel reserveren:  

Recent

19 september 2018

Omdenken in optima forma

14 september 2018

Een meer van wanhoop

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer