11 april 2006

WEDUWE LUCEBERT SCHENKT COLLECTIE AAN RIJK

Lucebert (1924-1994) debuteerde als dichter in 1949, toen hij korte tijd betrokken was bij de Cobra beweging, in het Cobratijdschrift Reflex met het gedicht .Minnebrief aan onze gemartelde bruid Indonesia.. Daarnaast zette Lucebert als één van de Vijftigers, de groep experimentele dichters, veel in beweging in de Nederlandse literatuur.
Van jongst af aan hield Lucebert zich ook intensief bezig met tekenen en schilderen. Vanaf de jaren zestig tot begin jaren tachtig ligt de nadruk in zijn  oeuvre zelfs meer op schilderen dan op dichten. Veel van zijn schilderijen tonen verwantschap met de cobrataal: mythische wezens en dieren geschilderd in een kinderlijk ogende stijl. Pas in 1981 verschijnt er weer een reeks nieuwe dichtbundels van zijn hand. In 1983 krijgt Lucebert de opdracht om voor het Letterkundig Museum in Den Haag een monumentale wandschildering te maken. Hij schildert de Nederlandse
literatoren als goden op de Olympus, die met elkaar bekvechten.
Lucebert overlijdt in 1994. Zijn laatste  dichtbundel .Van de maltentige losbol. verschijnt postuum.

Staatssecretaris Medy van der Laan (cultuur) neemt de collectie vandaag in ontvangst. Als waardering voor de schenking van de collectie kunstwerken ontvangt mevrouw Swaanswijk-Koek de Museummedaille, een Koninklijke onderscheiding voor bijzondere verdiensten op het gebied van museale collecties. De feestelijke bijeenkomst vindt plaats in het atelier van de kunstenaar in Bergen.

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer