WEDUWE LUCEBERT SCHENKT COLLECTIE AAN RIJK

Lucebert (1924-1994) debuteerde als dichter in 1949, toen hij korte tijd betrokken was bij de Cobra beweging, in het Cobratijdschrift Reflex met het gedicht .Minnebrief aan onze gemartelde bruid Indonesia.. Daarnaast zette Lucebert als één van de Vijftigers, de groep experimentele dichters, veel in beweging in de Nederlandse literatuur.
Van jongst af aan hield Lucebert zich ook intensief bezig met tekenen en schilderen. Vanaf de jaren zestig tot begin jaren tachtig ligt de nadruk in zijn  oeuvre zelfs meer op schilderen dan op dichten. Veel van zijn schilderijen tonen verwantschap met de cobrataal: mythische wezens en dieren geschilderd in een kinderlijk ogende stijl. Pas in 1981 verschijnt er weer een reeks nieuwe dichtbundels van zijn hand. In 1983 krijgt Lucebert de opdracht om voor het Letterkundig Museum in Den Haag een monumentale wandschildering te maken. Hij schildert de Nederlandse
literatoren als goden op de Olympus, die met elkaar bekvechten.
Lucebert overlijdt in 1994. Zijn laatste  dichtbundel .Van de maltentige losbol. verschijnt postuum.

Staatssecretaris Medy van der Laan (cultuur) neemt de collectie vandaag in ontvangst. Als waardering voor de schenking van de collectie kunstwerken ontvangt mevrouw Swaanswijk-Koek de Museummedaille, een Koninklijke onderscheiding voor bijzondere verdiensten op het gebied van museale collecties. De feestelijke bijeenkomst vindt plaats in het atelier van de kunstenaar in Bergen.

Recent

17 juli 2018

Legenden en leven

Literair Nederland - 10 jaar geleden

03 oktober 2008

Niet overtuigend maar wel sterk in het laatste deel
Recensie door Menno Hartman

Coen Peppelenbos debuteerde onlangs met de roman Victorie, een roman in drie delen. In het eerste deel wordt Merijn – broer van de hoofdpersoon – gevolgd nadat bekend is geworden dat de hoofdpersoon, Victor, dood is.

Het tweede deel van de roman gaat over Sarah. We volgen er de gedachten van een leraar Engels, die in zijn huis dit meisje vasthoudt, het vriendinnetje van Merijn en waarin duidelijk wordt dat deze Ten Haaf, Merijn gedood heeft door een grote steen naar hem te gooien, nadat hij hem met een camera had gezien.

Lees meer