3 maart 2005

Woutertje Pieterse prijs voor Thé Tjong Khing

Andere boeken die om verschillende redenen door de jury in haar rapport met ere worden genoemd zijn Griekse mythen van Imme Dros, Negen open armen van Benny Lindelauf, Papieren museum van Ted van Lieshout, Waarom een buitenboordmotor eenzaam is van Joke van Leeuwen, Land in zicht van Vibeke Roeper en De diamant van opa van Ceseli Josephus Jitta. Dat waren de ?parels in de 166 boeken die voor de prijs werden ingezonden.

De http://www.mabelis.nl/wpp05tmp/homepage.asp” _blank< p>Woutertje Pieterse Prijs, waaraan een bedrag van 15.000 euro is verbonden, werd voor de achttiende keer uitgereikt. Hij is vernoemd naar Woutertje Pieterse van Multatuli, omdat dit boek naar taal en inhoud de kwaliteit representeert waarnaar de Stichting Woutertje Pieterse Prijs streeft. In aanmerking komende werken worden beoordeeld op zowel taal en inhoud als op illustraties en vormgeving. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een auteur van een oorspronkelijk Nederlandstalig jeugdboek dat in het jaar voorafgaand aan de prijsuitreiking is verschenen.
Bron Literatuurplein
BTH

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer