30 juli 2004

Zojuist verschenen Yang 2004-2MARSLAND jaargang 40 nr. 2, juli 2004

Poëzie is er in dit nummer verder nog van Lucas Hüsgen en van de jonge dichter Marc Robbemond. Sven Cooremans schreef met zijn verhaal 'loxtof' bijzonder proza en voorts is er een verhaal van Robert Menasse.

Menasse is ook vertegenwoordigd in onze goed gevulde postbus 245, met een rede die hij bij de uitreiking van de Erich-Fried-Preis 2003 in het Literaturhaus te Wenen hield: '”Lot” in tijden van globalisering' – een rede over de keuzemogelijkheden in een tijd waarin globalisering alles in de wereld gelijkschakelt.

Voorts een pittige tekst van Alain Badiou over de Franse hoofddoekwet. De postbustekst werd eerder in een kortere versie in de Groene Amsterdammer geplaatst. Vreemd genoeg wilde geen enkele Vlaamse kwaliteitskrant het artikel publiceren. Men meende dat de hele hoofddoekjeskwestie in Vlaanderen niet meer zo actueel zou zijn. Dat gaat echter niet op. Juist in Vlaanderen ligt het debat nog op de plank.

Ten slotte reageert Jan Lauwereyns in deze postbus impliciet op de kritiek die óók in dit blad verscheen (in yang 2003-3) naar aanleiding van zijn in 2003 gepubliceerde roman Monkey business. In Over het verraderlijke perspectief van een aap vraagt Lauwereyns opnieuw aandacht voor het perspectief van waaruit die roman verteld werd, het perspectief van de aap Haruki. Haruki nam op het einde van de roman duidelijk stelling tegen om het even welke dierproeven. Lauwereyns maakt in zijn essay duidelijk dat er gegronde redenen zijn om de identiteit van hoofdpersoon en auteur in twijfel te trekken. Uit zijn essay blijkt dat Lauwereyns nog steeds overtuigd is van het nut van sommige proeven met dieren, juist omdat hij er de nodige kanttekeningen bij plaatst.

Ten slotte draagt writer in residence Rudi Visker een essay bij over angst.

Sophie Nys illustreerde dit nummer met stills uit haar super-8 film Voyage autour de la Mer.

zie ook http://www.yangtijdschrift.be/ – http://www.yangtijdschrift.be/

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer