25 juni 2004

Knetterende Letteren: het literair verantwoorde boek voor de jeugd

In het radioprogramma Knetterende Letteren van aanstaande zaterdag mag jeugdboekenschrijver Sjoerd Kuyper hiertegen tekeer gaan en zich boos maken over de recensenten en professoren die jongeren trachten te bewegen tot het lezen van literair verantwoorde boeken. Volgens Kuyper telt alleen het plezier dat kinderen beleven aan boeken. Hij gaat over deze en andere de jeugdliteratuur betreffende kwesties in discussie met Harry Bekkering, docent moderne letterkunde, en Lydia Rood, schrijver van thrillers, romans en kinderboeken.

Schrijfdokter Thomas Verbogt bespreekt de verhalen die ingezonden zijn
naar aanleiding van de schrijfopdracht van Manon Uphoff.

VPRO-abonnees worden er met enige regelmaat mee geconfronteerd: de waardering van de redactie van de VPRO-gids voor de in 1992 overleden reisverhalenschrijver Bob den Uyl. Mede dankzij de inspanningen van de redactie van de VPRO-gids is er nu een nieuwe selectie reisverhalen van zijn hand verschenen: Het reizen vereist sterke zenuwen. Publicist en Den Uyl-kenner Rien Vroegindeweij bespreekt het werk van deze ?koning van de sombere humor.

Knetterende Letteren: zaterdag 26 juni van 14:00 tot 15:00 op 747 AM
http://www.nps.nl/knetterendeletteren – www.nps.nl/knetterendeletteren

KP

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer