22 juni 2004

Jeugdliteratuur centraal in Literaire Prijs Gelderland 2004

De verhalen worden beoordeeld door een nog samen te stellen deskundige jury. De hoofdprijs bestaat uit een bedrag van 1000,- euro. Verder is er een Kinderjuryprijs, toegekend door een jury bestaande uit kinderen uit Gelderland in de leeftijd van 8 tot en met 12 jaar. De Kinderjuryprijs bedraagt 500,- euro. Tot slot stelt de provincie nog een prijs ter hoogte van 500,- euro beschikbaar voor de beste Gelderse debutant.

Hoewel het een Gelderse prijs betreft staat deelname uitdrukkelijk open voor iedereen in het Nederlandse taalgebied. Een wedstrijdreglement kan via de post of via e-mail worden aangevraagd bij Stichting Parmentier, Postbus 1084, 6501 BB Nijmegen of mailto:info@hetwildeoosten.nl – info@hetwildeoosten.nl . Inzendingen moeten uiterlijk maandag 16 augustus 2004 in bezit zijn van Parmentier. De feestelijke uitreiking van de prijzen vindt plaats op 28 november in LUX Nijmegen, tijdens literatuurfestival De Wintertuin.

Met het instellen van deze prijs wil de provincie Gelderland het schrijftalent in Gelderland en elders in Nederland stimuleren. Dit past in haar cultuurbeleid: de provincie streeft ernaar dat zo veel mogelijk mensen kunst en cultuur maken en dat een zo groot mogelijk publiek daarmee in aanraking komt. De prijs werd eerder onder andere gewonnen door Arthur Japin, die mede daardoor in contact kwam met verschillende uitgeverijen en een jaar later zijn eerste boek publiceerde.

Bron: Parmentier

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer