7 januari 2004

P.F. Thomése in de Centrale Bibliotheek Amsterdam


Over Schaduwkind:
'
Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind? '
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven.
Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. 'Als ze ergens nog is, dan in de taal.' 

De pers over Schaduwkind:

'Ik kan mij geen enkel ander geschrift te binnen brengen dat mij ooit meer heeft ontroerd.'
L.H. Wiener

'Aangrijpend en hartverscheurend zijn adjectieven die niet voldoen. Schaduwkind ontstijgt het aangrijpende en hartverscheurende; het geeft vorm aan het onduldbare, onaanvaardbare.'
Joost Zwagerman

'Thom̩se probeert uit het niets, helemaal op eigen kracht een taal te ontwikkelen om over iets te schrijven dat hem volledig van de kaart heeft geveegd. Zo is het boek niet alleen een ode aan een jonggestorven meisje en aan de liefde die haar had voortgebracht, maar is het tevens Рen dat zeer onnadrukkelijk Рeen fragmentarisch essay over de wisselwerking tussen de ervaring en de taal.'
Maarten Asscher

Recent

16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

Literair Nederland - 10 jaar geleden

29 oktober 2007

Roman met cartoonachtige taferelen
Door Rabin Gangadin

De opvatting dat de zintuiglijke waarneembare wereld de enige werkelijkheid is, is tegenwoordig niet meer vol te houden. In die andere dimensie van werkelijkheid speelt niet alleen de nieuwe natuurkunde, maar ook de religieuze ervaring een belangrijke rol.
De ervaring van mensen die contact zouden hebben gehad met een werkelijkheid die uitstijgt boven de alledaagse werkelijkheid, betreft een waarneming van het transcendente, a.h.w.

Lees meer