28 september 2003

GDMW03 – De laatste avond

Tjitske Jansen las voor uit haar bundel Het moest maar eens gaan sneeuwen. Met haar brutale, directe en soms laconieke gedichten kreeg ze het publiek met haar gemakkelijke en bijna vanzelfsprekende manier van voordragen (Jansen lijkt geen moment het gevoel te hebben zich ongemakkelijk op het podium te voelen) al snel voor zich gewonnen.

Iets minder gemakkelijk ging het de Zuid-Afrikaan K. Sello Duiker af. Voor zijn debuut Thirteen cents ontving hij de prijs voor best Afrikaans debuut en ook zijn tweede roman The quiet violence of dreams werd meerdere malen genomineerd. Helaas deed het timide optreden van Duiker zijn proza geen goed; door de lange, vlakke en soms zelfs bijna saaie voordracht werd het moeilijk je als toehoorder te blijven concentreren.

Het filmportret van Hans Verhagen Ontdrifting maakte gelukkig veel goed. Wel was het even wachten, want door technische problemen ging de film bijna niet door. Verhagen werd gefilmd in zijn geboorteplaats Vlissingen en in zijn woonplaats Amsterdam en de toeschouwers kregen een mooi, indringend en humoristisch portret van deze verkennende en grensverleggende kunstenaar te zien. Het thema van de film, vrijheid en onafhankelijkheid als artiest en mens, werd uitgewerkt door te laten zien hoe Verhagen in de jaren vijftig, zestig en zeventig langs verschillende vernieuwingsbewegingen, zoals Gard Sivik, De Nieuwe Stijl en de VPRO trok.

GDMW03 heeft waargemaakt wat ze haar bezoekers beloofde: een nieuw, jong en hip festival dat meer is dan letteren alleen. Terecht ontvangt de oprichter van Stichting Passionate, Giel van Strien, dit jaar een prijs voor zijn inspirerende werk op het gebied van kunst en cultuur. Het festival is ook zeker meer dan de moeite waard, alleen jammer alleen dat de drie dagen wel erg op elkaar lijken en dat daardoor de originaliteit er na één bezoek vanaf is.

Anne-Marie van der Poel

Recent

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

19 november 2007

Net niet spannend genoeg
Door Fatima Bajja

Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs.

Lees meer