15 september 2016

De Nachtbundel van de Poëzie

De Nacht is nog maar twee nachten van ons verwijderd. Ook deze 34e editie van de Nacht van de Poëzie op zaterdag 17 september, volgt het spoor van de voorgaande Nachten, met de beste Nederlandstalige dichters en immer  wervelende en verrassende entr’actes. En natuurlijk is er de speciale Nachtbundel, dit jaar uitgegeven in samenwerking met Van Oorschot. Voor een ieder die de Nacht bezoekt ontvangt deze gratis bundel die klaar ligt in het Poëziecafé op de eerste verdieping. Hier is alvast het voorwoord te lezen van woordkunstenaars en Nachtpresentatoren Ester Naomi Perquin en Piet Piryns!

“Wijlen Gerrit Komrij zag de toekomst van de poëzie somber in. ‘Er zijn nu eenmaal genres die uitsterven, het Latijn en het luitspel zijn ook verdwenen. En zo vrees ik dat de poëzie zijn beste tijd heeft gehad. Zie je nu nog jongens met Rimbaud naar bed gaan – ik bedoel met de livre de poche? Zie je nog mensen ruzie met elkaar maken over een dichter?’

Dat was in 1993. De dichtkunst is net zo vaak doodverklaard als de roman en de jazz. De dichter zou net zo’n curiosum worden als de blaaskapel of de scharensliep. Anno 2016 lijkt dat allemaal nog wel mee te vallen. Ook al kan je betreuren dat poëtische disputen er nog maar zelden tot een handgemeen leiden, de Utrechtse Nacht van de Poëzie bewijst jaar na jaar de onverminderde levenskracht van de Nederlandstalige dichtkunst. Gistend en wortelend in het duister, blakend en bloesemend in het licht.

Vrijwel alle dichters die hier vannacht op het podium staan hebben recentelijk een nieuwe bundel gepubliceerd. Verkooprecords zijn daarbij ook dit jaar niet gesneuveld – de gemiddelde oplage van een dichtbundel bedraagt nog hooguit enkele honderden exemplaren. En dus zal opnieuw de vraag worden gesteld hoe het dan in vredesnaam mogelijk is dat de Nacht van de Poëzie meer dan tweeduizend bezoekers trekt. Het antwoord op die vraag kent u alleen. Maar laat u zich vooral geen schuldgevoel aanpraten: een bezoek aan de Nacht mag toch immers gelden als de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste obsessie. Zowel in verticale als in horizontale toestand is het Nachtminnend publiek een lust voor het oog.

Tot de aardige tradities van de Nacht behoort de uitgave van een Nachtbundel die gratis aan alle bezoekers wordt verstrekt. Een collector’s item dat in uw bibliotheek een plaatsje verdient op het schap naast Nasr, Nolens en Nooteboom. Als u deze bundel straks mee naar huis neemt, gaat u met maar liefst twintig dichters naar bed. Wij wensen u een goede, onrustige Nacht.”

 

Klik hier voor kaartverkoop

 

Recent

21 maart 2017

Intrigerende zwakheden

20 maart 2017

De zee in Tilburg

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 maart 2007

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden. Niet bevroedend dat hij elke dag door een bewonderend oog werd vastgepind op de weg die hem van de kazerne naar het bureel voerde stapte soldaat Brû, die in het algemeen nergens aan dacht, maar als hij dat toch deed dan het liefst aan de slag bij Jena, stapte soldaat Brû voort met de onbevangenheid van een niet-bewuste. Met zijn niet bewust grijsblauwe ogen en zijn niet bewust elegant omwikkelde beenkappen droeg soldaat Brû heel naïef al het nodige met zich mee om in de smaak te vallen bij een jongejuffrouw die niet helemaal jong meer was en ook niet helemaal juffrouw. Het ontging hem.

Zonder dat hij het wist, keek ze hem telkens na als hij voorbijkwam, de winkelierster, langs de zaak, soldaat Brû. Hij liep daar heel ongedwongen, in zijn vrolijke kaki klof, met zijn haar, tenminste wat er onder de kepie van te zien was, zijn haar keurig geknipt en nagenoeg glanzend, zijn handen langs de naad van zijn broek, handen waarvan de ene, de rechter, met onregelmatige tussenpozen omhoogging om een superieur te eren of de groet van een gedemilitariseerde te beantwoorden.

Lees meer