25 augustus 2003

Maarten Asscher naar Athenaeum Boekhandel

Asscher was jarenlang werkzaam in de literaire uitgeverij, laatstelijk als algemeen directeur van J.M. Meulenhoff. Sinds 1998 is hij directeur Kunsten op het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Hij is actief als schrijver.

Maarten Asscher: 'Na vijf jaar in de kunstambtenarij keer ik terug naar het boekenvak. Ik ga echter een heel nieuwe toekomst tegemoet, namelijk bij een onderneming die onafhankelijk is van concerns en ook geen deel uitmaakt van een inkoopcombinatie. Die onafhankelijkheid vertegenwoordigt voor mij in toenemende mate een culturele waarde.'

Guus Schut: 'Het is fantastisch dat de eindverantwoordelijkheid bij Athenaeum in handen komt van iemand met zijn achtergrond, eruditie en enthousiasme. Hij is erg gemotiveerd door het onafhankelijk karakter van de winkel en de eigenzinnige positie die Athenaeum met een toch ruime niche in de markt inneemt. Hij is in staat een organisatie van dit formaat te managen en kent het bedrijf als klant. Met de retailkant is hij nog niet zo bekend, die zal extra aandacht moeten krijgen, maar hij heeft zeker innovatieve ideeën.'

Athenaeum Boekhandel is één van de weinige grote nog volledig onafhankelijke boekhandels in Nederland. Het bedrijf omvat twee vestigingen aan het Spui in Amsterdam, een vestiging in Haarlem, alsmede een studieboek-vestiging in de Hogeschool van Amsterdam. Er werken 45 medewerkers.

bron: http://www.boekblad.nl – www.boekblad.nl / sk (geweldig Maarten!)

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer