23 augustus 2003

Nederland viert verjaardag St. Peterburg met uitbundig cultureel programma

Gezien de speciale band met deze stad neemt ook Nederland deel aan de viering van het jubileum van St. Peterburg. In het programma is zowel de eeuwenlange relatie terug te vinden als de wens om steeds opnieuw kennis te maken en nieuwe ontwikkelingen te delen. De meeste Nederlandse voorstellingen, concerten en tentoonstellingen zijn georganiseerd in samenwerking met Russische instellingen, waaronder de Hermitage, het SKIF festival en het Baltic House theater. Veel organisaties hadden al een samenwerkingsverband met een Russische instelling, maar een aantal deelnemers zet voor het eerst voet op Russische bodem.

Bijzonder en beroemd: de overzichtstentoonstellingen van Escher en Cobra en het uitgebreide jazz programma met o.a. het Willem Breuker Kollectief, Michiel Borstlap en Trijntje Oosterhuis.

Speels en opvallend: de

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer