10 augustus 2003

Het Hoge Woord van SLAU in de Winkel van Sinkel

Op zondag 7 september s middags eerst een voorproefje van het komende literaire seizoen waar 7 Utrechtse schrijvers korte voordrachten houden in het kader van het Utrecht Uitfeest, en op 15 september, de derde maandag van de maand (want dat blijft) is Jan Wolkers te gast in de eerste normale maar tevens buitengewone editie van Het Hoge Woord

Wolkers is inmiddels 77 jaar en trekt niet meer het hele land door, dus is men erg gelukkig hem in Utrecht te kunnen verwelkomen. De avond wordt geleid door Ingmar Heytze en Ronald Giphart zal de gesproken column verzorgen.
Wolkers boeken zijn generatieloos en behoeven geen toelichting: nog steeds staan ze op leeslijsten van middelbare scholieren en liefhebbers blijven liefhebbers. Na vele romans is hij het essayistisch genre gaan beoefenen en nu schrijft Jan Wolkers bijna niet meer, maar wijdt hij zich vooral aan zijn beelden en schilderkunst. Ook is hij op VPRO Villa Achterwerk te zien met een serie over zijn achtertuin.

De avonden starten voortaan om 20.30 en het is mogelijk om voor aanvang (met korting) literair te dineren.

bron: http://www.slau.nl/ – http://www.slau.nl/ / sk

Recent

19 september 2017

Nieuw leven beschreven

18 september 2017

Dichter van de werkelijkheid

16 september 2017

Een week lang feest

15 september 2017

Een wonderlijk leerdicht 

14 september 2017

Daar waar granaten fluiten

Literair Nederland - 10 jaar geleden

24 september 2007

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter. Soms reed je wel drie keer per dag op die bakfiets langs. Ik vond je koddig en stoer met je houtje-touwtjejas aan en je mutsje op. Je was toen al een apart type. Ik was vijftien jaar en had wat je noemt een voorspellende blik. Ik herinner mij dat ik, nadat je weer langs was gekomen, mijn moeder vertelde dat wij zouden trouwen en een kind zouden krijgen. Mijn moeder was het gewend dat ik zulke dingen zei. Ik had vaker van die voorspellingen, soms ook over de dood. Dat vond ze eng."

"Toen ik jou voor het eerst zag, kwam je voorbijfietsen op een bakfiets waarin je spullen vervoerde. Het was laat in het jaar 1952, in de winter. Ik stond voor het raam van mijn ouderlijk huis in de Wilhelminastraat, waar mijn ouders een hotel-pension dreven, naar buiten te kijken. De Wilhelminastraat heette alweer een jaar of zeven zo. Als jong kind groeide ik op met de Schouwburgstraat, omdat in de oorlog namen van de koninklijke familie waren geschrapt door de Duitse bezetter.

Lees meer