5 november 2007

De gelukkige klas,Theo Thijssen

Meester Staal geeft zes dagen per week les op een armenschool in Amsterdam. De belevenissen op deze school houdt hij bij in een dagboek, dit dagboek vormt het boek De gelukkige klas.

We maken kennis met de bedachtzame Fok en de pientere Hilletje en 'zielige' Louis. Maar ook lezen we over de perikelen in het onderwijs zelf.

Meester Staal is een bevlogen leraar, hij ziet 'zijn' kinderen niet als een stelletje stakkers zoals zijn vrij nuffige vrouw opmerkt. Hij ziet ze zoals ze werkelijk zijn en kijkt dwars door hun armoedige en smoezelige uiterlijk heen. Elk kind is een persoonlijkheid met eigen plus- en minpunten. Zoals bijvoorbeeld Fok, waar meester Staal een zwak voor heeft. Fok stond bekend als 'lastig en ongeïnteresseerd' maar Staal ziet hoe snel Fok alles door heeft en steeds weet wat er moet gebeuren. Mooi is de beschouwing van Staal over Fok in zijn dagboek. Hij ziet in Fok de latere vakbondsman, de rustige aanvoerder, de man die alles aanvoelt en precies op het juiste moment mensen zal weten te motiveren en activeren. De 'buitenwereld' ziet hem als straatschoffie maar Staal weet wat er in de jongen zit en stimuleert hem subtiel om dat te ontwikkelen.

De vrouw van Staal vindt het maar niets dat hij op die school werkt, het salaris is slecht, zij wil dat hij hogerop komt en eist bijna dat hij zijn onderwijsakte Frans gaat halen. Diep in zijn hart weet Staal wel dat ze het financieel niet breed hebben, en hij doet de studie dan ook en haalt de akte, maar eigenlijk wil hij het liefst op 'zijn' school blijven werken. Elke keer als iemand komt kijken op school na een sollicitatie is hij opgelucht als hij niet aangenomen wordt.

Staal schrijft stiekem in zijn dagboek, zijn vrouw – die in het boek als een vervelende, verwaande vrouw overkomt- mag niet weten dat hij zijn tijd verdoet met schrijven over zijn ‘schoolmeestersgedoetje’.

Dit "schoolmeestersgedoetje" houdt onder andere in de omgang met zijn collega's, vooral Kraak is in de ogen van Staal een man met het hart op de juiste plek. Samen bespreken ze het wel en wee van de school. Helpen elkaar en doorstaan de bezoeken van de 'inspectie' met de idiote eisen erbij die van de inspectie uit gaat. Staal moet een bepaald rooster volgen maar vaak dwaalt hij af en slaat vakken over als het zo uitkomt. In zijn dagboek schrijft hij daarover vol zelfreflectie. Hij weet zijn zwakke punten, zijn gemakzucht bijvoorbeeld om zijn zelfbedachte regels weer teniet te doen, zijn wisselende humeur, zijn onredelijkheid en zijn positiviteit

Uit alles blijkt dat Staal hart heeft voor zijn werk en zijn leerlingen. Hij geeft ze de ruimte en is net zo tevreden als zijn klas zelf als een nieuwe leerstof snel opgepakt is of als hij merkt hoe gretig de kinderen zijn om iets nieuws te leren. De kaart van Nederland is een belevenis evenals de tiendelige breuken.

Ook hun persoonlijk wel en wee gaat hem ter harte, hij is er beroerd van als hij bij een jongen een tik heeft willen verkopen, hij mist, maar de jongen klapt wel met zijn hoofd op de bank. En dat de dag voor de vakantie. Hij heeft geen rust voordat hij weet hoe het met de jongen gaat. En dan 'zielige' Louis, de ziekelijke jongen met de bochel. Hij dwingt respect af, is een gretige leerling. Louis moet vaak verzuimen, en dan gebeurt het dat het verzuim wel erg lang duurt… Staal gaat op bezoek en dit bezoek doet hem het volgende in zijn dagboek schrijven:

,M’n heerlijke, lieve, lastige stel, ik weet eigenlijk maar één ding: de jaar of wat dat ik jullie heb en dat jullie mij hebben, behoren wij enkel maar een gelukkige klas te zijn. En de rest is nonsens hoor, al zal ik dat jullie nooit zeggen.’’

© Bernadet

oktober 2007

De gelukkige klas,Theo Thijssen
ISBN: 9789025363284

1 reactie





 

Meer van :

17 augustus 2017

Gedichten die ook weten te ontroeren

Over 'De wereld onleesbaar' van Jeroen van Kan
11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

Over 'Herinneringen in aluminiumfolie' van Jamal Ouariachi
9 augustus 2017

Wachten op Godot aan de Moldau

Over 'Een afgedane zaak' van Patrik Ouredník

Recent

7 augustus 2017

Een kanjer

Over 'De tandeloze tijd 6 : Kwaadschiks' van A.F.Th. van der Heijden
4 augustus 2017

Wondranden

Over 'Een tuin in de winter' van Anna Enquist
2 augustus 2017

Jannie Regnerus gebruikt geen woord te veel

Over 'Nachtschrijver' van Jannie Regnerus
31 juli 2017

Het gitzwarte leven

Over 'Noordwaarts' van Naomi Rebekka Boekwijt
28 juli 2017

Het lot van een niet-joodse jood

Over 'Buster Kafka' van Martin Schouten

Verwant