Na het lezen van dit boek had ik het gevoel ongetraind een marathon te hebben gelopen. Je hebt constant het gevoel dat je ergens achteraan loopt. In sneltreinvaart wordt een hele familie een eeuw lang gevolg. Het begint bij vader, moeder en hun drie kinderen. Vader een zeer begaafd en beroemd pianist die zelden thuis is, moeder een vrouw die een lesbische relatie heeft maar toch, nadat haar man haar vrijend aangetroffen heeft met haar vriendin, een verdriet voelt die nooit meer overgaat. De kinderen zijn zéér verschillend, de homofiele zoon Willem ontpopt zich als fotograaf die misstanden fotografeert maar wordt vooral beroemd als onderwaterfotograaf, Jaap is de stabiele, trouwt en neemt het bedrijf over en Bert is degene die een beroemde autocoureur wordt. Persoonlijk vond ik Willem het meest interessante personage. Hij fotografeert slachtoffers van een mosterdgasoorlog, hij ziet de dode en aangetaste mensen daar, hij gaat later naar Dachau en Auschwitz nadat hij gehoord heeft wat daar gebeurd. Hij probeert nog iets te bereiken om toestanden in de wereld te verbeteren. Door wat hij gezien heeft is er een constante vorm van leegte in hem. Hij maakt van alles mee maar voelt het niet echt meer. Deze leegte komt herhaardelijk terug in het boek. Bij de moeder van Willem nadat haar man voorgoed weg is en ook nadat Greet haar Joodse vriendin weggevoerd is, bij Jaap is dit gevoel altijd op de achtergrond aanwezig nadat hij bijna doodging aan een voedselvergiftiging. Bert die eigenlijk constant terugverlangt naar de euforie die hij voelde in de bergen in Italië. Bert is de tegenpool van Willem, hij is voor Mussolini, keurt zijn daden en regime goed, maar eigenlijk draait zijn leven alleen maar om het autoracen. Als de Italiaanse geldschieter het racen niet meer kan en wil betalen gaat hij naar Duitsland, waar Hitler in opkomst is. Maar zijn omgeving en de gebeurtenissen ziet hij niet, alles draait om het racen. Zijn vader treedt ook veelvuldig op in Duitsland en ook hij ziet niet wat er daadwerkelijk aan de hand is bezeten als hij is van de muziek. Op gegeven moment blijkt toch dat zowel vader als Bert gevaar lopen in Hitler-Duitsland. Bert vlucht naar Italië en vader volgt, vader zal Italië echter nooit bereiken. Zoon Jaap heeft het familiebedrijf voortgezet en tijdens de oorlog krijgt hij een aanbod van een Duits chemisch bedrijf, alles lijkt in orde en om het hoofd boven water te houden gaat hij met het bedrijf in zee. Later blijkt het een leverancier van gifgas, wat Jaap had kunnen weten, zijn broer Willem had dit al ver voor de oorlog gemeld. Dit alles wordt dus in sneltreinvaart verteld, het lijkt wel of de schrijfster er van uit gaat dat je van alles wat er in de wereld gebeurd is op de hoogte bent. Het verhaal flits van Nederland naar Italië, Marokko, Amerika, Duitsland, Polen enz. Je zou er een geschiedenisboek naast moeten hebben om daadwerkelijk alles te kunnen volgen Daarna belanden we via de dochter van Jaap in de roerige jaren 60 en het boek eindigt met de dochter van Willemien. In mijn ogen een beetje zwak einde Het boek is zeer zeker niet slecht, het is een mengeling van een geschiedenisboek en een familie-saga. Ik had de neiging het onmiddellijk opnieuw te lezen omdat je het gevoel hebt heel veel gemist te hebben, stukken overgeslagen hebt, niet alles bewust genoeg hebt gelezen. Er wordt getracht in een enorm hoog tempo een hele wereldgeschiedenis (én familiegeschiedenis) te vertellen die niet zo in het kort te vertellen is. Je probeert verbanden te vinden die er wel zijn maar niet te vinden in het boek. Je moet veel zelf invullen, veel weten over de westerse geschiedenis, om niet als een uitgeputte ongetrainde marathonloper dit boek uit te lezen.

Een onschuldige familie, Marijke Spies
Querido, € 17,95

Bernadet

Een onschuldige familie
ISBN: 9789021480169

Recent

15 december 2017

Drakenbloed en hoestende koeien

Over 'Tijl' van Daniel Kehlmann
14 december 2017

Vergane Hollywoodglorie in de Maghreb

Over 'De oppermachtigen' van Hedi Kaddour
13 december 2017

Literatuur uit de provincie

Over 'Ergens op het eind' van Erik Nieuwenhuis
12 december 2017

Troosteloos zal het in Twente wezen

Over 'De heilige Rita' van Tommy Wieringa
11 december 2017

Niet alles hoeft begrepen om te zien hoe prachtig het is

Over 'Finisterre' van Eugenio Montale