Philippe Claudel – Het kleine meisje van meneer Linh

Een verhaal over vriendschap met een onverwachte wending

Meneer Linh is een oude man die geen vrouw meer heeft en zijn zoon en schoondochter door de oorlog (vermoedelijk Vietnam) is kwijtgeraakt. Het enige wat hij nog heeft is zijn drie maanden oude kleindochter. Zijn dorp is verwoest en om het kind een betere toekomst te geven ontvlucht hij zijn land. In het, niet bij naam genoemde, nieuwe land komt hij in een opvangcentrum terecht. Zijn enige levensdoel is zijn kleinkind grootbrengen. Hij koestert en verzorgt haar, zingt liedjes en hij is enorm bang dat iemand hem zijn kleinkind zal afnemen. Niemand mag aan haar komen. Zijn enorme zorg wekt de spotlust bij de medebewoners van het opvangcentrum. Omdat buitenlucht goed is voor de kleine waagt hij zich op een gegeven moment naar buiten en ontdekt een parkje.

Gezeten op een bankje ontmoet hij meneer Bark, een grote, zware, kettingrokende weduwnaar. Meneer Bark praat heel vriendelijk tegen hem en hoewel ze elkaar totaal niet verstaan groeit er een vriendschap. Meneer Linh is blij. Hij vindt zijn nieuwe land vreemd: iedereen heeft maar haast en rent, het nieuwe land heeft geen geur. De mannen ontmoeten elkaar daarna elke dag en vinden een vorm van troost bij elkaar, wat prachtig verteld wordt. Maar… meneer Linh kan niet in het opvanghuis blijven en wordt van de een op de andere dag overgeplaatst naar een ander onderkomen. Daar zijn de regels streng, hij mag het terrein niet af en meneer Linh is wanhopig, zijn vriend Bark weet van niets! Hij mist meneer Bark enorm, in zijn nieuwe onderkomen krijgt hij geen contact en is eenzamer dan ooit. Alleen zijn kleindochter houdt hem op de been. Meneer Linh slaagt er op een dag toch in om het terrein af te komen en wat er dan volgt gooit het hele voorgaande verhaal overhoop.

Het is een schitterend, ingetogen verhaal met ontroerende fragmenten. Meneer Bark praat en praat en meneer Linh reageert erop door scherp op de uitdrukkingen in het gezicht van Bark te letten, want verstaan doet hij hem niet. Toch begrijpen ze elkaar. Meneer Bark mag zelfs af en toe de kleindochter op schoot nemen. De kleine en broodmagere meneer Linh voelt zich beschermd bij deze grote reus. Een mooi gedeelte is wanneer zij samen een dag naar zee gaan. Meneer Bark vertelt iets waarvan meneer Linh voelt dat het een belangrijk en verdrietig verhaal is. ‘Meneer Linh probeert zijn arm om de schouder van zijn vriend te slaan, maar het lukt niet, want zijn arm is te kort voor zo’n enorme brede schouder. Hij glimlacht naar hem.’ Het kleine meisje van meneer Linh is een verhaal over vriendschap, met een onverwachte wending die alles in een ander daglicht plaatst. Ontroerend en mooi, een aanrader.

 

 

 

Omslag Het kleine meisje van meneer Linh - Philippe  Claudel
Het kleine meisje van meneer Linh
Philippe Claudel
Vertaling door: M. Sarkar
Verschenen bij: De Bezige Bij
ISBN: 9789023418559
142 pagina's
Prijs: € 21,95

steun-ons

Heeft deze recensie uw nieuwsgierigheid geprikkeld? Onze database bevat nog veel meer mooie stukken.
We willen graag verbeteringen aanbrengen in onze vindbaarheid, de mate waarin zoekmachines ons begrijpen, de beheersing van het grote archief dat we inmiddels hebben etc. Dat kost ons zo'n € 1.200,- .
Wilt u ons daarbij helpen?

 

Recent

25 april 2018

Roman als gebeurtenis

24 april 2018

Magie en melancholie en zintuiglijke belevingen

Over 'De zee heeft honger' van Kira Wuck
23 april 2018

Particuliere roerselen van Chris J. van Geel en Judith Herzberg

Over 'Brieven 1962-1974' van Judith Herzberg; Chris van Geel
20 april 2018

Ik ben buiten, dus ik ben

Over 'Rotgrond bestaat niet' van Gerbrand Bakker
19 april 2018

Getrotseerde aanvallen op het vaderschap

Over 'Vaderinstinct' van Hans Boland