4 april 2005

Gouden woorden

Beperkte houdbaarheid

Vroeger was Gerrit Komrij een literaire held voor mij. Ik spreek nu over zo’n vijfentwintig jaar geleden. Die man kon alles. Poëzie schrijven, een prachtige autobiografie schrijven, toneelteksten maken, een musical vertalen (Cats), maar bovenal vlijmscherpe columns schrijven. Zijn beste verzameling gaat over de televisie: Horen, zien en zwijgen.

Ik koop nog steeds elk boek van Komrij, maar een held is hij niet meer. Zijn nieuwste verzameling columns, Gouden woorden, vind ik zelfs van een slaapverwekkende saaiheid. Komrij schrijft wekelijks een column over een actuele gebeurtenis, de ondertitel van dit boek luidt dan ook ‘of  De jongste vaderlandse geschiedenis.’ In de boekenweek werden ze zelfs met zo’n buikbandje in de winkel gelegd, want geschiedenis verkoopt.

Het procédé is vrij eenvoudig. Komrij citeert een uitspraak, meestal van een politicus, en vervolgens spreekt hij de desbetreffende persoon in zijn stukje bestraffend toe. Meestal noemt hij de personen bij de voornaam en als die te lang is, of als hij de persoon nog meer te kakken wil zetten, dan maakt hij er een naamgrap van. Zo heet Balkenende ‘Balkje’ en Bolkenstein ‘Bolkje’. Je moet er maar opkomen.

Veel ruimte heeft Komrij niet tot zijn beschikking, in het boek zijn het net twee pagina’s en soms haalt hij zelfs dat niet. Tijd voor enige verdieping van het onderwerp is er niet, dus wordt kort het onderwerp geïntroduceerd, waarna overgegaan wordt tot enige smalende opmerkingen en dan is het al weer tijd voor een harde afsluiter: ‘Is Jozias op de zwarthemdentoer?’

De jongste geschiedenis. Dat betekent de vogelpest, de affaire Oudkerk, het verbod op wonen in vakantiehuisjes en andere belangrijke zaken van de afgelopen jaren. Gelukkig staat er onderaan de bladzijde vaak waar de column een reactie op is, want de houdbaarheid van actuele columns blijkt uiterst beperkt te zijn.

En wat misschien nog erger is: de meningen van Komrij stellen niet veel voor: niet meer dan sarcasme zonder een eigen visie. Over iedereen kun je smalend schrijven en iedereen kan met het grootste gemak belachelijk gemaakt worden. Als je als schrijver daar niets tegenover zet, worden je eigen woorden net zo hol als de uitspraken van anderen die je onderuit probeert te halen.

Coen Peppelenbos

Gerrit Komrij: Gouden woorden. De Bezige Bij. 160 blz. €14,90

 

Recent

16 oktober 2017

Nooit meer los van Indië

13 oktober 2017

Leven zonder moeder

Literair Nederland - 10 jaar geleden

22 oktober 2007

Klein boek zonder enige allure
Door Frans

Waarom gaf de commissie – Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek – aan Geert Mak de opdracht om het boekenweekgeschenk 2007 te schrijven? Vermoedelijk vanwege zijn succes met de dikke pil ‘In Europa’. Zou Mak daarom als onderwerp voor zijn boek de Galatabrug, die Europa met Klein-Azië verbindt, gekozen hebben?

Lees meer