ZES OCHTENDLIJKE WANDADEN WAARAAN IK HEB DEELGENOMEN:

1 Heb van een stoep van een huis een fles net afgeleverde melk gepakt, zorgvuldig het kartonnen dopje met het puntje van een mes eraf gesneden, er een slok uit genomen, toen in de fles geplast, net genoeg om het niveau vloeistof terug te brengen tot wat het was geweest. Met het dope er weer op, heb ik de fles op de stoep teruggezet. Zeven of acht minuten duurde het voor Eckerhardt een fles liet vallen, die stukviel, en wij doodsbenauwd wegvluchtten.
2 Ik heb tandpasta in sloten van auto’s gespoten. Talloze malen.
3 Ik heb banden laten leeglopen. Talloze malen.
4 Ik heb suiker in de benzinetank van een auto gedaan. Eén keer.
5 Ik heb een gat geboord in de voet van een prachtige cactus zo groot als een huis, daar een rotje ingestopt en dat aangestoken, waardoor de cactus neerstortte als een boom, waarbij zijn armen afbraken en er een vreemd, zoetachtig groen vlees bloot kwam. Eén keer.
6 Ik heb een lange L- vormige heg in brand gestoken. Eén keer.
(uit: Zelf van Yann Martel p. 37)

Van Yann Martel, auteur van Het leven van PI, winnaar van de Man Booker Prize verscheen in 2004 het boek Zelf. Een buitengewoon vreemd, soms onnavolgbaar boek waarin de auteur speelt met de regels van de taal en verwachtingspatronen. Zelf is een boek vol lijstjes, opsommingen en onafgemaakte, want als bekend veronderstelde, gedachtekronkels.

Zelf is de fictieve autobiografie van een jonge schrijver die door een rijke, gecompliceerde, bitterzoete wereld doolt. In een even sensitieve als geestige stijl vertelt hij over zijn eerste jeugdherinneringen; over masturbatie en schijterij; over het leven op de internaat; over reizen naar Portugal, Griekenland, Turkije en Mexico; over gepassioneerde liefdeservaringen.

Zelf doet denken aan  A Portrait of the Artist as a Young Man van James Joyce, maar ook aan een boek als Vergina Woolfs Orlando, dankzij een bijna terloopse geslachtsverandering van de hoofdpersoon. Het is een unieke en tegelijkertijd gestoorde roman vol beschouwingen over de menselijke tekorten, taal, opvoeding, literatuur, seksualiteit en natuurlijk liefde.

Zelf
Yann Martel
Prometheus
Isbn 90 446 04384
17,95 euro

AV

Recent

19 oktober 2018

De man die wachtte

18 oktober 2018

Een strijdbare vrouw

17 oktober 2018

Snippers vol belofte

Literair Nederland - 10 jaar geleden

28 oktober 2008

Kwetsbare poëzie

Recensie door Wouter

De nieuwe bundel van dichter en journalist Hilbrand Rozema kent lange zinnen van weinig woorden. En zoals een Groninger betaamt, heeft die aan een half woord genoeg. Hoewel, weinig halve woorden, want Rozema floreert in taligheid. Dit brengt enerzijds prachtige constructies met zich mee, zoals de eenvoudige maar prachtige beginzinnen van de vierdelige cyclus ‘Losgeregende bloesems’: ‘Het licht van de zon / op de losgeregende bloesems.’

Lees meer