1 september 2003

De geboorte van Venus

Op het lichaam van een vijftiendeeeuwse, uit Florence afkomstige non wordt na haar dood een getatoeëerde slang ontdekt. De slang loopt van haar borsten naar haar geslachtsdeel, waar hij met zijn kop en tong wellustig naar reikt. Hoe komt een non, die trouw heeft beloofd aan God en die in een klooster leeft waarin het zelfs verboden is voor de nonnen, om ijdelheid te voorkomen, om rechtstreeks naar elkaar te kijken, aan een dergelijke, obscene tekening op haar lijf? Kort samengevat is dit de proloog van De geboorte van Venus, de tweede roman van Sarah Dunant.  

Dunant vertelt in een kundige, recht-toe-recht-aan stijl het levensverhaal van deze non, in de vorm van haar memoires. Dunant weet haar personage goed te doorgronden en ik kreeg als lezer al snel sympathie voor deze eigenzinnige vrouw. Het is een lekker leesbaar verhaal, goed geconstrueerd, maar soms helaas iets te lekker leesbaar en bij tijd en wijlen drong zelf de verschrikkelijke term chick lit (‘damesroman’) zich aan mij op. Nou voert het te ver om De geboorte van Venus af te doen met de term ‘damesroman’, daarvoor heeft Dunant een te uitgewerkt personage neergezet en heeft zij te veel kennis van en te veel inlevingsvermogen in de situatie in Florence in de vijftiende en zestiende eeuw. Maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat vooral deze setting, het Florence van de zestiende eeuw, en de grote rol die kunst en politiek spelen in de roman, maakten dat ik het boek met plezier heb gelezen. 

Zuster Lucretis, voor haar toetreding tot het klooster Allessandra genaamd, is intelligent, eigenwijs en creatief. Haar passie is schilderen en De goddelijke komedie van Dante is haar leidraad in het leven. Eigenschappen die in het vijftiendeeeuwse Florence niet bepaald gewaardeerd werden in een vrouw. Allessandra heeft het dan ook niet gemakkelijk en haar testament getuigt van de nodige geestelijke strijd. Wat Dunant zeer goed heeft gedaan, is een ‘vol’ personage neerzetten: de intelligentie, venijnige humor en het zelfbewustzijn van Allesandra slepen je al snel mee in het verhaal. 

Centraal staat de verboden liefde (Allessandra is uitgehuwelijkt aan een man die een homoseksuele relatie met haar broer blijkt te hebben) tussen de jonge vrouw en een zeer getalenteerde schilder. De identiteit van deze schilder wordt pas aan het eind van het verhaal duidelijk, als Allessandra er zelf ook achterkomt.

Op zeer overtuigende wijze wordt beschreven hoe zij worstelt met de gevoelens die zij koestert voor de schilder en de mogelijke gevolgen die dit kan hebben. Gesitueerd in context van politieke onrust in Florence en de strijd van de geestelijken om invloed te krijgen op het volk stijgt het verhaal gelukkig uit boven een standaard liefdesverhaal.

De geboorte van Venus verschijnt één dezer dagen bij uitgeverij Archipel. In 2000 verscheen haar debuut Spoorloos in Italië, vertaald uit het Engels, bij dezelfde uitgeverij. 

De geboorte van Venus
Oorspronkelijke titel: The Birth of Venus
Vertaald door: Tinke Davids
407 pagina's
 
 
 

 

Recent

11 augustus 2017

Zorgenkind of zondagskind

7 augustus 2017

Een kanjer

4 augustus 2017

Wondranden

Literair Nederland - 10 jaar geleden

27 augustus 2007

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Iemand gaat op reis naar een prachtig land, Peru in dit geval, en schrijft een boek over deze reis. Op de flap staat: "Het neusje van Peru voert de lezer mee naar de Peruviaanse woestijn, het Triticameer, over de Andes naar het hart van het Incarijk, tot in de jungle nabij Iquitos."

Dat klinkt toch goed nietwaar? Helaas, we worden wel meegenomen maar niet naar het bovengenoemde. Natuurlijk komen deze gebieden wel voor in het boek maar het frappante is dat ik heel veel over het reizen zelf heb gelezen maar weinig over het land.

Lees meer