5 september 2005

N.M. Wijnberg

'Over alle poëzie van Wijnberg hangt een waas van anonimiteit, van onaanwijsbaarheid zelfs, zijn verhalen zijn geschiedenissen zonder personages, aan zijn levenswijsheden lijken de bekende rationele of emotionele coördinaten te ontbreken. Hij is kortom een dichter die de lezer niet wil confronteren met een overbekende wereld' (Rob Schouten, Vrij Nederland, 8-10-1994). 

Nachoem M. Wijnberg (1961, Amsterdam), hoogleraar Industriële Economie en Organisatie aan de Universiteit van Groningen, debuteerde in 1989 als dichter met De simulatie van de schepping in de reeks ‘De windroos’. Daarna verschenen er met regelmaat bundels van zijn hand en in 2003 verscheen Uit 7, een bloemlezing uit zijn eerdere werk, zeven dichtbundels. In 1997 ontving Wijnberg de Herman Gorter-Prijs voor Geschenken en Gerrit Komrij nam maar liefst zes gedichten van de dichter op in zijn bloemlezing Nederlandse poëzie van de 19de t/m de 21ste eeuw (herziene uitgave, 2004). In 2004 ontving hij de Paul Snoek Poëzieprijs voor zijn bundel Vogels.  

Het werk van Wijnberg is in de loop der jaren steeds abstracter geworden en is doorspekt met verwijzingen naar de joodse religie, mythologie, filosofen, beeldend kunstenaars en dichters. Zo bevat zijn laatste bundel, Eerst dit dan dat (2004, Contact) veel gedichten die verwijzen naar Chinese dichters. 

SU DONGPO

Een gedicht moet over iets gaan; anders kan iemand niet zeggen
of het gedicht overbodig is als hij kan zijn waar het gedicht over gaat.

Wat hij kan zeggen, wat in zijn hart is: een gedicht als het een groter is dan het ander,
teleurgesteld als het geen goed gedicht is.

Een ander kan de woorden die te groot en te klein zijn
vergeten als ballen die hij kort na elkaar hoog in de lucht gegooid heeft,

maar neem hem zijn gedichten af en wat houdt hij over?
Hij wil nog meer gedichten schrijven, genoeg om de halve wereld te vullen.

© Nachoem M. Wijnberg, 2004
Uit Eerst dit dan dat, Contact, 2004

Meer voorbeelden van het werk van Nachoem M. Wijnberg zijn hier te vinden, net als een volledige bibliografie en meer achtergrondinformatie.

Foto: Ronald Hoeben. Overgenomen van www.kb.nl

Recent

25 september 2017

Een waardig gedragen ongeluk

24 september 2017

What's in a design

22 september 2017

Modiano's spel met de lezer

20 september 2017

In de huid van een leeuwin

Literair Nederland - 10 jaar geleden

08 oktober 2007

Noeste gelovigen die de Texaanse prairie trotseren tegen beter weten in. Wrede indianen die hun voormalig territorium verdedigen. En de Amerikaanse burgeroorlog op de achtergrond. De nieuwste roman van Arthur Japin is een prachtig geschreven historische roman met een sympathieke maar chagrijnige oude vrouw in de hoofdrol. Een vrouw die dingen heeft moeten doorstaan die je niemand toewenst. Het moment dat de laatste indianenstam zich besluit over te geven wordt voor haar een reis naar het verleden.

Sallie “Granny” Parker en haar man, kinderen, schoonzonen en kleinkinderen trekken er rond 1835 op uit om een fort te bouwen in Texas. Als pioniersfamilie hebben ze een stuk grond gekregen midden in het leefgebied van een indianenstam: de Comanche. Deze staan bekend als een van de wreedste stammen van het land. Binnen de hoge muren van hun fort wanen de Parkers zich echter veilig. Tot die ene dag aanbreekt waarop de indianen haar halve familie doden en de rest ontvoeren.

Lees meer