5 juli 2004

Tjitske, Jansen

Mevrouw Julia doet de ramen open
en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt
en de zon heeft de kleur van honing

en ze weet
vandaag gaat het gebeuren

en ze denkt
maar eerst blijf ik nog even staan
 
(Het moest maar eens gaan sneeuwen, Tsjitske Jansen)

Het succesverhaal van Tsjitske Jansen begint aan aantal jaren terug met een oproep voor een voordrachtswedstrijd in de Volkskrant. Nooit eerder had Jansen haar gedichten voorgedragen, maar tot haar eigen verbazing won ze de wedstrijd, met zowel de jury- als de publieksprijs. 

Tsjitske Jansen (1971) is geboren te Barneveld. Ze werkte onder andere als marktkoopman, serveerster en kok en volgde verschillende opleidingen, maar koos uiteindelijk voor een beeldende kunst- en theateropleiding aan de Arnhemse Hogeschool voor de Kunsten. 

Toen Jansen haar eerste voordrachtswedstrijd gewonnen had, volgden er al snel meer. Ze trekt met haar gedichten ? die ze bij voorkeur teksten noemt ? naar onder andere het Oerol-festival en de Eerste Internationale Poetry Slam in Parijs. Inmiddels is ze ook een graag geziene gast op Poetry International, Lowlands en De Wintertuin. 

Op 21 september 2003 verscheen bij uitgeverij Podium haar debuutroman Het moest maar eens gaan sneeuwen. Ook De Bezige Bij en De Arbeiderspers hadden interesse in de ‘lichamelijke, spannende en brutale’ gedichten van Jansen, maar zij koos bewust voor Podium, met als motivatie: ‘gewoon, omdat het goed voelt.’ Podium is dan ook erg toepasselijk voor een dichteres die vaak omschreven wordt als podiumdichteres. 

Haar gevoel klopte, inmiddels is haar bundel aan de vierde herdruk bezig ? een opmerkelijke prestatie voor een dichtbundel. 

Tsjitske Jansen werkt momenteel als dichteres, toneelschrijfster en theater- en schrijfdocent. 

Het moest maar eens gaan sneeuwen
Tsjitske Jansen
2003, Podium
ISBN 9057590166 

Meer over Tsjitske Jansen en haar werk is te vinden op http://www.uitgeverijpodium.nl/?pid=80&itemid=173 en http://www.epibreren.com/rs/jansengpdinterview.html

AMvdP

 

Recent

21 november 2017

Reizen in een binnenwereld

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer