22 september 2003

Multatuli

Over leven en werken van de grote negentiende eeuwse schrijver Multatuli (Eduard Douwes Dekker; 1820-1887) raakt men terecht niet uitgeschreven. In september 2002 voegde neerlandicus Dik van der Meulen een belangrijk boek aan de bestaande Multatuli-literatuur toe. Diens Multatuli. Leven en werk van Eduard Douwes Dekker 1820-1887 geldt als de eerste complete biografie, onder meer omdat Van der Meulen als eerste biograaf over Multatuli’s Volledige Werken kon beschikken.

Onlangs werd bekendgemaakt dat de nieuwe biografie, die al veel besproken en verkocht werd, een van de zes genomineerde boeken voor de AKO-literatuurprijs 2003 is. ‘De belangstelling voor het leven van Neêrlands meest omstreden schrijver is blijkbaar nog steeds groot,’ schrijft men dan ook op de schitterende website van het Multatuli Museum, om te vervolgen: ‘Van der Meulen was vooralsnog de laatste biograaf in een lange rij van geleerden (bijv. Julius Pée), journalisten (bijv. J. de Gruyter, J. Saks), schrijvers (bijv. Du Perron, Hermans) en dilettanten (bijv. Spohr, Meerkerk) die een poging deden Multatuli’s leven en werk in een artikel of boek samen te vatten.’

Tot maart 2004 huisvest het Multatuli Museum te Amsterdam de tentoonstelling “…laat de biografen me maar met rust laten. Men weet zeer weinig van me.” Multatuli’s biografen. Deze tentoonstellingstitel ter harte nemend, verwijs ik u voor meer informatie over de schepper van niet alleen de Max Havelaar, maar onder meer ook de Minnebrieven, Millioenenstudieën en zeven bundels Ideeën door naar de bovengenoemde website:

www.multatuli-museum.nl

Recent

20 november 2017

Het leven ontwijken

15 november 2017

Een portret in stukjes

Literair Nederland - 10 jaar geleden

26 november 2007

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren. In het nu leven, de weg gaan die klaarblijkelijk zo moet zijn. Bij dit boek reageren mensen hetzelfde "Dat is toch dat boek van die dominee die niet in God gelooft? Dat is toch die atheïst?." Opschudding alom.

Een aantal jaren geleden heb ik een boek gelezen getiteld De kunst van het niets doen. Veel mensen reageerden met: "Oh, dat zou ik ook wel willen, een tijdje niets doen." Daar ging het boek echter helemaal niet over. Dat boek ging over Taoïsme en de gebeurtenissen in je leven op je af laten komen, van alle kanten bekijken, en dan weer verder gaan met je leven. Niet steeds in willen grijpen, dingen naar je hand willen zetten of bezweren.

Lees meer